
局米旁大师教言集MP201谓多智巴善法,则结合他人著作而欲成名之谎言,即揭发己愚者之行所求,汗颜书
13-1-180b
谓多智巴善法,则结合他人著作而欲成名之谎言,即揭发己愚者之行所求,汗颜书
རྡོ་གྲུབ་པ་དམ་ཆོས་ཞེས་པས་གཞན་གྱི་ཟེར་སྒྲོས་བསྡུས་ནས་མཁས་སུ་རེ་བའི་འཁྱལ་ངག་དེ་དག་མི་མཁས་མཚང་ཕུད་དུ་ཁོ་རང་ནས་བསྐུལ་བ་བཞིན་ཉམས་མཚར་དུ་བཀོད་པ་བཞུགས། ༈ ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། བདག་ཉིད་གྲགས་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཐོ་བཙམ་ཕྱིར། །བབ་བབ་བྲིས་དང་ཁེངས་པའི་རྣམ་པ་སོགས། །གཙོར་བྱས་མ་ཡིན་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི། །འཇམ་མགོན་དགྱེས་པའི་ཞལ་ལུང་བདག་གིས་བྲིས། །གཞན་ཟེར་རྗེས་བརྗོད་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །དེ་ལ་སྤྱི་དོན་དམ་ཆོས་མིང་གིས་བརྩམས། །ཀུན་སློང་བཟང་ངོ་བར་སྐབས་ཚིག་ལས་རྟོགས། །རྣམ་དཔྱོད་གསལ་ལོ་གཞུང་གི་དོན་ལས་ཤེས། །ང་རྒྱལ་མེད་དོ་རྩོམ་པའི་གཤིས་ལས་གསལ། །བསྟན་བཅོས་བཟང་ངོ་རློམ་པའི་སྤྱི་བརྟོལ་ཅན། །དེ་ཕྱིར་ལེགས་ཉེས་འབྱེད་ནུས་དཔང་པོའི་དྲུང་། །གླེང་བར་བྱ་ཞེས་ནན་ཏན་ལྷུར་བླངས་ཀྱང་། །སློབ་དཔོན་བརྙས་པར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །ཕ་རྗེས་བུ་འཇུག་ཡ་རབས་ཚིག་གིས་བཟློག །ད་རུང་དོགས་སེལ་ཡི་གེར་བྲིས་ཞེས་བསྐུལ། །སྐྱེ་བོའི་གང་དྲན་ངག་ལ་གང་དྲན་ལན། །འདེབས་དང་ཀུན་རྟོག་སློང་བའི་ངག་སྣ་ཚོགས། །བསྐྱུངས་ནས་དབེན་སར་རྩེ་གཅིག་གནས་འདོད་ལ། །དོན་མེད་ཉིན་མཚན་འདའ་བས་ཅི་བྱ་ཡང་། །མདོར་བསྡུས་ཚིག་གི་སྣང་བ་རྣམ་པར་འབྱེད། །དང་པོར་དབུ་མ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་རེ་རེ་ནས་དབུ་མ་མིན་པར་སྨྲ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་སོགས་འབྲས་བུའི་དབུ་མ་དབུ་མ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། གཞན་བཏགས་པར་བཞེད། གཞན་དག་ལམ་དབུ་མ་མཚན་ཉིད་པར་བཞེད། གཞན་གཉིས་བཏགས་པ་བར་འདོད་པ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་གཞི་དབུ་མ་དབུ་མ་མཚན་ཉིད་པར་
13-1-181a
བཞེད་པ་ཡང་དོན་གྱིས་ཐོབ་ཀྱང་། དེ་དག་སོ་སོའི་དགོངས་པ་རིགས་ལམ་ནས་སྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ལ། དེར་མི་འཐད་པ་སྟོན་བྱེད་དུ་ཟུང་འཇུག་འདུས་བྱས་སུ་གོ་ནས། དབུ་མ་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟོང་རྐྱང་ལ་ངོས་བཟུང་ཞིང་། ཟུང་འཇུག་ཞེས་པ་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཚོགས་སྲད་བུ་བསྒྲིལ་བ་ལྟ་བུ་ལ་བསམས་ནས་རང་མཚངས་བསྟན་པར་ཟད་དེ། དེ་ལྟ་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་དོན་དམ་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་མིན་པར་སླར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་བའི་གོ་བ་འདི་ལ་ལྟོས་དང་དབུ་མ་ཤེས་པར་འདུག་གོ ། ཧ་ཧ།རང་གི་གོ་བ་དེ་སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་དང་འདྲ་སོང་བའི་སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པ་མི་འཐད་ཅེས་བཤད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མ་དང་། སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པ་ཞེས་གཉིས་སུ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་སྒོམ་རིམ་སོགས་རྒྱ་བོད་ན་རླུང་ལྟར་གྲགས་ཤིང་།ཡིད་བཞིན་མཛོད་དུའང་རང་རྒྱུད་འོག་མའི་སྐབས་སུ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་སྒྱུ་མ་ལྟར་འདོད་མཁན་གྱི་ལུགས་བཤད་པ་ཡོད་བཞིན། འདི་རྨོངས་པས་བྱས་པའི་རྣམ་དབྱེའོ་ཞེས་བཤད་པའི་སྤོབས་པ་དགེ་བ་ལ་ལྟོས། གཞན་ཡང་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དབུ་མ་ཡིན་ན། གཞི་གྲུབ་ཚད་དབུ་མར་ཐལ་ཏེ་གཞི་གྲུབ་ན་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ནི། རང་གི་སྤྲོས་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ལའང་མཚུངས་ཏེ། གཞི་གྲུབ་ན་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་མིན་ཏེ་གཞི་གྲུབ་ན་དེའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ཁོ་རང་དེ་ལྟར་མིན་ནོ་སྙམ་ན། གཞི་གྲུབ་ན་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལའང་སྦྱར་དུ་ཡོད་པའང་རྐུན་པོས་ཁྱེར་རམ་ཅི། སྤྲོས་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་ཚུལ་དེ་སྣང་སྟོང་
13-1-181b
ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ལ་འོང་གི། སྟོང་རྐྱང་ལ་འོང་ཚུལ་མེད་པར་ནི་མ་ཤེས། སྤྲོས་མཐའ་བརྒྱད་བྲལ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ནི་ཤེས་ནས་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་དབུ་མ་འཇལ་བ་འདི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་སོ།

谓多智巴善法-译文
谓多智巴善法，则结合他人著作而欲成名之谎言，即揭发己愚者之行所求，汗颜书
多智巴善法所谓者，将他人言论汇集而妄想得名的荒谬之言，这些都是他自己揭露无知而作为笑柄所撰写的。敬礼文殊师利！我写此文并非为了自己的名声，也非为了贬低他人，或表现傲慢等，而是出于利益众生的心意，我写下了文殊怙主所喜的教言。
他人言论的复述，以各种认知，以《总义善法》的名义撰写。从语句中可知其发心良善，从论著内容可知其智慧明晰，从著作风格可见其无有傲慢，从其自夸通篇的性格可知其是一部好论著。因此，在能辨别优劣的证人面前，虽然我竭力要讨论，但被"不应轻视上师，子应随父，贤人之言"所阻止。然而，又被请求写一封解疑的信。
对于人们想到什么就说什么，想到什么就回答什么，以及引起各种妄念的言论，我想远离这些，希望在寂静处专注安住。无意义地度过日夜又有何用？现在简略地阐明语言的显现。
首先，关于中观的基、道、果三者，声称它们各自不是中观，这是完全错误的。阿阇黎陈那等人认为果位中观是真正的中观，其他是假立的。有些人认为道位中观是真正的中观，其他两者是假立的。有些人认为基位中观是真正的中观，
虽然这些观点实际上都有道理，且各自的见解可以通过理路加以证成，但他却误解了双运为有为法，将中观等同于胜义谛、空性，并认为所谓的"双运"只是显空如线绳交缠般的结合，结果暴露了自己的不足。如果这样，那么二谛不可分的胜义谛就不是究竟，反而变成了世俗谛，看看这样的理解，难道这就是懂得中观吗？哈哈！
他说自己的理解与幻化理成派类似，进而批评幻化理成派不合理，这实际上是不了解"不住于任何边的双运中观"与"幻化理成派"这两者的区别，这在阿阇黎师子贤的《修习次第》等印藏著作中都广为流传。而且在《如意藏》中，在下部自续派的部分也解释了将二谛都视为如幻的学派观点。看看他以无知而作出区分的自信，真是令人叹服！
此外，他说如果二谛双运是中观，那么一切存在法都将成为中观，因为只要存在就是二谛双运。这种说法对他自己所谓的"远离八边戏论的空性"同样适用，因为只要存在，就是远离八边戏论的空性。如果他认为不是这样，只是说存在者的本性是远离戏论边的，而非其自身如此，那么，为何不能同样应用于二谛双运的特性上？是被偷走了吗？
他不知道远离八边戏论的方式是在显空双运、不住任何边中得到的，而不是在单空中。他只是知道"远离八边戏论"这个词语，却用它来衡量中观的意义，这真是太精彩了。


 ། ཧ་ཧ། སྤྲོས་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ལ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དབུ་མ་ཞེས་བརྡ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་དབུ་མ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་སོགས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པའང་གྲུབ་པའི་གཞིར་བརྗོད་པ་གཞན་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །རྩ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་སོགས་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱང་ལེགས་སོ། །ཐལ་རང་གི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ལ་ཞི་འཚོ་རང་གི་གཞུང་ལས། ཐལ་འགྱུར་བས་རྩ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ལྷག་པར་བཀྲལ་བ་ཡོད་པར་མི་འདོད་པ་ནི་བདེན་ཏེ། འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་ལྟར་དགོངས་མཐུན་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་མོད། དོན་གྱིས་ཐལ་འགྱུར་བའི་བཤད་པ་ལྟར་རྩ་ཤེའི་དགོངས་པ་མ་ལོན་ན། དབུ་མ་རྩ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། ཐལ་རང་དགོངས་པ་འགལ་བ་ཡིན་ན། ཐལ་འགྱུར་བས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཐ་སྙད་དུ་མི་བཞེད་པ་སོགས་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་མིན་པར་སྒྲུབ་དགོས་ན་ཡང་། དེ་འདྲ་རང་རྒྱུད་པ་སུས་ཀྱང་མ་སྨྲས་ལ། མཐར་ཐུག་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ལས་སུ་ལའང་བོགས་འདོན་དུ་མེད་པས་ན་མཐར་ཐུག་དགོངས་པ་གཅིག་པས་ན་དོན་གྱིས་ཐལ་འགྱུར་བའི་རྒྱན་དུའང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བདག་གིས་གསང་མཐོན་པོར་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། བདེན་སྟོང་མེད་དགག་ཙམ་ལ་དོན་དམ་འདོད་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འདོད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བར་སྒྲུབ་ནུས་ན། ཁྱོད་འདྲའི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཏེ་
13-1-182a
རང་རྒྱུད་པའི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་འདོད་པའི་སྐབས་ཕར་ཞོག །རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཙམ་ལས་འཕགས་ཚུལ་ཞིག་རིགས་པ་དང་མཐུན་པར་སྒྲུབས་དང་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །དེ་འཕྲོས་རྣམས་ལ་དཔྱད་འོས་ཆེར་མེད་དོ། །མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་སྐབས་སུ་བདག་སྐྱེ་ཁོ་ནའི་ཐལ་བཟློག་ལས་གཞན་གསུམ་ལ་མེད་པར་རློམ་ནས་ཚིག་གསལ་ཙམ་ཡང་ལྟ་མ་མྱོང་བར། ལི་ཐང་མཁས་མཆོག་བྱམས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐལ་ཟློག་རྣལ་མ་མ་རྟོགས་ཞེས་ངོ་ཚ་མེད་པའི་བརྗོད་པ་ལ་ལྟོས། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེའི་སྐྱོན་བརྗོད་ལ་ཟླ་བས་སུན་ཕྱུང་ཚུལ་ཙམ་མཁས་པ་སུས་ཀྱང་ལོས་ཤེས་དེ་ཙམ་དཔེ་བཅད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་ཅི་ཡོད། ཐལ་རང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་ཡོད་མེད་དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུགས་ལ་དངོས་སྨྲ་བ་དང་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་མེད་ཚུལ་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་ལམ་རིམ་བཞིན་བྲིས་སོ་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ། ཟླ་གྲགས་ཀྱི་གཞུང་ལྟར་རྗེས་མ་ནོར་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལའང་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་བཞག་ལ། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་རྒྱུའི་བསླད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མཐོང་བ་ཆ་ཙམ་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐོང་ངོ་ན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་འདིར། ཁྱོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ག་ན་སོང་། མིག་སོགས་ཡུལ་ཅན་དང་། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དགག་པའི་རིམ་པ་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདིས། ཁྱོད་ཀྱི་བདེན་པས་སྟོང་ཤུལ་གྱི་བུམ་པ་དང་། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དང་། དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ན་མི་རུང་བར་བསྒྲུབས་པ་ཐམས་ཅད། ཐ་སྙད་འཇིག་རྟེན་པས་མཐོང་བའི་ཀུན་རྫོབ་འདི་ཆད་དུ་དོགས་པས་བཞག་
13-1-182b
པ་ཡིན་ན། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཚད་མར་མ་སོང་ཞིང་། གཟུགས་ཙམ་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་འདིས་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐོང་བའི་གཞལ་བྱ་བུམ་པ་དང་། འཇལ་བྱེད་མིག་ཤེས་ལྟ་བུའི་རྣམ་གཞག་བཀག་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་མི་བྲ་རྒྱུའི་བུམ་པ་དེ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུས་བཞག །དེའི་ཚུལ་བརྗོད་དང་ཡ་མཚན་ཆེའོ།

译文
哈哈！远离八边戏论的空性即非世俗义谛，被命名为"二谛双运的中观"，如果这成为所诠义的真正中观，那么以它为所缘的能缘等为假立的说法也得以成立，对他人说这是"成立的基础"就没有必要了。关于成为《根本中论》的庄严等方面的解释，即使按照这样讲也是好的。
关于如何成为应成派和自续派的庄严，在寂护自己的论著中，认为应成派不主张对《根本中论》的义理有更多的阐释，这是正确的。虽然已在注释中证明了这与其意趣一致，但实际上，如果不能按照应成派的解释理解《根本中论》的意趣，就不能成为《根本中论》的庄严。如果应成派和自续派的意趣相违，那么应成派不承认自相成立等是龙树菩萨的意趣，就需要证成这一点。但实际上，没有任何自续派这样说过。最终，没有任何人能从胜义谛中获得更多，所以最终的意趣是一致的，因此实际上也可以成为应成派的庄严——这是我大声宣称的。
然而，如果你能证明将真谛空性仅作为无遮认为是胜义，以及承认世俗有量成立的观点是不会转变的，那么像你这样的应成派理论，先不论非世俗义的胜义，如果能以符合理路的方式证明它超越了单纯的世俗义胜义，那就真是令人惊叹了。其余引申的内容不值得太多分析。
在四边生起遮破的段落中，你自以为除了自生的破斥外，对其他三种情况没有，甚至没读过《明句论》，却无耻地声称连理塘的大学者慈氏也没有理解正确的应成破斥，看看这种无耻的言论吧。关于《智慧明灯》的过失被月称破斥的方式，任何学者当然都知道，仅凭记诵这些有什么可骄傲的？
在研究应成派和自续派两者的体系中有无共同所立的对境时，你说你按照次第写下了月称证明应成派与实事论者之间没有共同所立的方式，这是非常正确的，因为你确实按照月称的论著准确无误地确立了这一点。虽然这也有一些可以分析的地方，但姑且不论。
在证明不存在共同所立时，月称说："由于错误颠倒的见解连一点点都无法在正确见解中被见到，所以没有共同所立。"在这种情况下，你所说的世俗有量成立又在哪里？月称所解释的眼等能取对象、因明论式和喻例的破斥次第，完全证明了在没有添加"胜义"限定词的情况下，你所谓的真谛空性后的瓶子，以及能证成它的眼识等都不能成立。
如果认为这些都是为了防止世间人所见的世俗被断灭而保留的，那么这些内容否定了自相成立可被量成立，并说明仅仅形色也不能被量所成立，这样一来就否定了世间人所见的所量对象瓶子和能量眼识等的建立。那么，你所说的不会被空掉的瓶子又是以何种方式建立的呢？请解释一下，这真令人惊讶。


 །ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་དགག་བྱ་ཕྲ་བ་འདི་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་གྱི་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་སྦྱར་དགོས་མི་དགོས་སོགས་ཟེར་བ་ལྟར་མིན་ཏེ། དེང་དུས་མཁས་པར་གྲགས་པས་མ་རྟོགས་པ་ཁོ་བོའི་སྐལ་བར་བཞག་གོ་ཞེས་ཁ་སྟངས་མཐོ་བ་འདི་ལ་ལྟོས། ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་བ་མེད་ཅེས་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་རྗེས་བརྗོད་ཤེས། ཡང་དག་པའི་གཟིགས་ངོར་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པ་སྐྲ་ཤད་མེད་པའི་མཐོང་བ་ལྟ་བུའི་ངོར་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་བ་མེད་པ་དང་། གནད་དེ་ལས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱོར་མི་དགོས་པ་ནི་མ་གོ་བར་ངོ་ཚ་མེད་པའི་སྨྲ་བ་འདི་འདྲ་འབྱུང་བ་ཧ་ཧ། དགག་བྱ་ལ་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཀུན་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱར་དགོས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། དགེ་ལྡན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་སྒྲོས་ཡང་བསྐྱར་མ་བྱས་ཀྱང་ཐོས་མྱོང་ལ། བདག་གིས་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་དཔྱད་ཅིང་སྨྲ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་ཤན་ཕྱེད་པ་རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་ལྟར་བདེ་ཞེས་བསྒྲུབས་པས་སྐབས་འདི་ན་ཕན་པའི་ངག་ཏུ་གནས་ཤིང་། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ན་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་མང་བའི་ཕྱོགས་དྲངས་པའང་བདེན་མོད། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་འདི་ཅི་ལ་བསམས་ནས་ཟེར་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་སྦྱར་བ་མེད་ཀྱང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབང་
13-1-183a
དུ་བྱས་པར་གོ་བའི་ཕྱིར་ཐལ་འགྱུར་བའི་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་བ་མེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པའི་གཟིགས་ངོ་ན་མི་བཀག་རྒྱུ་དེ་གང་ཡིན་བསམ་པར་གྱིས་ཤིག །ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་གི། བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་འགོགས་ལ། རང་མཚན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་བུམ་པ་སོགས་མི་འགོག་པས། བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་དགོས་སྙམ་པ་ནི། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ངོར་བུམ་པ་ཁེགས་ན་བུམ་པ་གཏན་ནས་མེད་པར་གོ་བའི་དངོས་སྨྲ་བའི་གོ་ལུགས་རང་གི་སྙིང་ལ་འཆང་བའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་མ་ཚོར་ནས་དོན་དམ་དུ་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་སྟེ་དམིགས་པའམ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་འཇོག་ཤེས་པའི་དབུ་མ་པ་གཞན་ལ་གཤེ་བ་འདི་མ་དག་པས་དག་པ་འཕྱ་བ་ངོ་ཚ་བར་འདུག་གོ། ཡང་བུམ་པ་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དོན་དམ་དཔྱད་པའི་ངོར་མི་སྣང་བར་གོ་ཡང་དེས་བདེན་གཉིས་ཕྱེས་པར་སོང་ཟེར་བ་དེ་ནི་རང་རྒྱུད་པ་ལ་མཁོ་བས། བདག་གི་རྒྱན་གྱི་སྤྱི་དོན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་མོད། ཚིག་དངོས་སུ་སྦྱར་དགོས་པའི་ངེས་པ་མེད་དེ་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

译文
应成派和自续派的区别在于对所破对象的细微区分，而不是如所说的在于是否需要在所破上加上"胜义"修饰等。看看这种傲慢自大的态度，声称："当今著名的学者都未理解的，被留给了我的福分。"虽然你能复述"没有共同所立"这一点，但你不理解在真实见解面前一无所得，如同无毛发垢点的视野那样，在这种见解中没有共同所立，正因为这个要点，所以不需要在所破上添加限定词。无耻地说出这种不懂的言论，真是哈哈！
至于在所破上必须在一切情况下加上"真实成立"等限定词的论证，格鲁派学者们的教言虽然我不必重复，但我已经听过。我也论证过，对于后得阶段中声音和概念的境界进行分析和讨论时，添加限定词来区分是方便的，如同自续派的论著。这在此处是有益的言教。确实，在经论中有许多在所破上添加限定词的引文，但你所说的"如果不在一切情况下添加限定词，将导致二谛无区别"，这是什么意思？
即使文字上没有直接加上限定词，但因为可以理解为从胜义观察的角度而言，所以在应成派考察胜义的情况下不需要添加限定词。正如所说没有共同所立那样，请思考在真实本性的见解中，有什么是不被否定的？
在真实义中，一切所缘都被否定，并非只是否定某些真实成立等的所缘，而不否定非自相成立的瓶子等。认为必须在一切情况下加上真实成立等限定词的想法，是由于你心中持有实事论者的理解方式，认为如果在胜义观察中否定了瓶子，就意味着瓶子完全不存在。你没有意识到自己被这种魔障所影响，不知道即使在胜义中不添加任何限定词，否定一切所缘或戏论，也能在世俗中安立瓶等戏论相的中观师。对纯净者的这种诋毁是不净者的侮辱，令人感到羞耻。
另外，关于"瓶子不存在"这样的表述，因为是在胜义观察的情境下，所以理解为在胜义观察面前不显现，由此已经区分了二谛，这对自续派是必要的。在我的《庄严总义》中也是这样解释的。但没有必要在文字上直接添加，因为这是通过义理可以理解的语句。
;


 །དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་དཔྱད་པ་དེའི་ངོར་མེད་པ་དོན་དམ་དུ་མེད་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་དུ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་འདོད་པའི་དབུ་མ་པ་སུ་ཡང་མེད་པས་དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ག་ལ་རུང་ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཚིག་སྟེ། ངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་དེ་འདྲི་སྟེ།
13-1-183b
དོན་དམ་པར་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་མི་འདོད་ན་ཁྱོད་འདྲའི་ཐལ་འགྱུར་བ་དེ་བཀག་པའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཅི་ཞིག་ཐེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཞེས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་འདོད་ན། དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པར་འགྱུར་བས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་བདེན་གྲུབ་དང་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལས་དོན་ཁྱད་མེད་པས་དེ་ལྟ་ན་དེ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་ཁས་ཅི་ལྟར་ལེན། དེ་མ་བླངས་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་ཅི་ཞིག་ཡིན། རང་རང་གི་འཇོག་བྱེད་ཐུན་མིན། ས་སྲ་བ་ཆུ་གཤེར་བ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེ་བཀག་པ་ག་ལ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་དགོས་པར་ནན་གྱིས་སྒྲུབ་བཞིན་དུ་བདེན་གཉིས་མ་ཕྱེ་བར་མིག་བསྒྲད་ཀྱང་ཅེ་རེ་ལོང་བ་སྟེ། ཟླ་བས་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བར་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་བཞག་པའམ། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ལ་གཟུགས་རུང་མེད་པར་བཀག་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནམ་སོམས་ཤིག །ངེད་ཀྱིས་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་སོགས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་སྨྲ་བ་མི་འགལ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་མཚན་མཚོན་བདེན་གྲུབ་མེད་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་མཚོན་དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅེས་ཁས་ལོངས་ཤིག་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་མཚོན་ཡོད་པར་རང་རྒྱུད་པས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་
13-1-184a
ན་ཁྱོད་འདྲའི་ཐལ་འགྱུར་བས་དེ་ལས་ལྷག་ཅི་ཞིག་རྟོགས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའམ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའམ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་བློས་ཕར་བཏགས་པ་མིན་པར་ཡུལ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་འཇོག་སྙམ་ན་བློས་ཕར་བཏགས་པ་མིན་པར་ཡུལ་རང་ངོས་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་ག་ལ་འདོད། ཐ་སྙད་དུ་འདོད་དམ་སྙམ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ན་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་གྱིས། ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་མཁན་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བདེན་གྲུབ་དང་། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་བཀོད་ནས་དེ་དགག་པ་ལ། ཁོ་ན་རེ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་དཔྱད་མ་བཟོད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཡིན་ལ། དེས་མ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་དེས་དེ་མེད་པར་ཁེགས་པའམ་མེད་པར་རེག་པ་མིན་ནོ།

译文
在胜义观察的情况下，虽然不是胜义，但在观察胜义的情境中，在该观察面前不存在的就是胜义中不存在。如果是这样的话，由于没有任何中观师认为色声等在胜义中存在，那么这怎么能成为应成派的特色呢？这话非常正确。我也要这样问你：
如果连自续派也不承认胜义中有自相成立，那么像你这样的应成派否定它有什么特别之处？如果将"自性成立"和"自相成立"理解为不依赖他者而成立的意思，那么这就不是缘起所成立的，因而成为"以自体性存在"即"真实成立"，除了表述方式外在意义上没有区别，这样的话，自续派怎么可能承认它？如果不承认，那应成派的特色又是什么？
各自的安立方式各不相同。土是坚硬的、水是湿的等等，这些在世俗中成立，这一点月称也承认，因为他安立了从色法到一切相智之间的特性。怎么可能说他否定了这些？你这样说，是在强调必须区分二谛的同时，却不区分二谛，睁大眼睛却什么也看不见。
你认为月称在胜义中安立色法具有"适合为色"的特性，或者在世俗中否定色法不具有"适合为色"的特性吗？请好好考虑。我们认为，虽然在胜义中找不到具有"适合为色"等特性的色法等微尘，但在世俗中说色法具有"适合为色"的特性并不矛盾。既然如此，按照你的观点，虽然在胜义中没有真实成立的能相所相，但你必须承认在胜义中存在非真实成立的能相所相。
如果自续派承认在世俗中存在非真实成立的能相所相，那么像你这样的应成派比他们多理解了什么？如果你认为"自性成立"或"自相成立"或"自体性成立"是指不是心识假立而是由对象自身存在方式所成立的，那么如果不是心识假立而由对象自身成立，这将成为真实成立，这样的观点自续派怎么可能接受？
如果你认为他们在世俗中接受，那也不对，因为所有中观师在分析时都承认一切法仅仅是假立的，哪有人主张自体成立呢？因此，在你的体系中，真实成立和自相成立将没有区别。
此外，在你陈述对方观点后进行反驳时说："他说，胜义观察的方法无法经受分析和未被发现这两者是同一意义，但仅仅因为它未被发现，并不意味着它被否定为不存在或触及为不存在。"
;
USER:请继续从下一句开始译文


 །དཔེར་ན་མིག་ཤེས་ཀྱིས་སྒྲ་མ་རྙེད་ཀྱང་མེད་པར་གཞལ་བ་མིན་པ་བཞིན། དེ་བཞིན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྐྱེ་འགགས་དང་བུམ་སོགས་མ་གཞལ་བ་ཡིན་གྱི་མེད་པར་གཞལ་བ་མིན་ཏེ། བུམ་སོགས་འདི་དག་གི་ཡུལ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། མཁས་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཚིག་འདི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་སར་སོང་དང་དགྱེས་པའི་བཞད་སྒྲ་ཆེམ་ཆེམ་མཛད་པར་གདོན་མི་ཟ་སྟེ། མ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་དམ་རྟོགས་པ་འདི་སྔ་ན་མེད་པའི་ངོ་མཚར་ཅན་ཞིག་སྟེ། དེ་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ནས་མ་རྙེད་པ་ཙམ་ཞིག་གིས་མེད་པར་ངེས་པ་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ལག་པས་སྦྲུལ་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་ཀྱང་སྦྲུལ་མེད་ཀྱི་
13-1-184b
འཛིན་སྟང་མི་འདྲེན་ལ། རྣ་བ་གཏད་པས་གཟུགས་མ་གཞལ་ཀྱང་གཟུགས་མེད་པར་ངེས་མི་ནུས་པ་དང་འདྲ་བར་བུམ་སོགས་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་བཙལ་ན་མ་རྙེད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པར་མི་ཁེགས་པས། མ་མཐོང་ཕྱིར་ན་མེད་པ་མིན། ཞེས་པ་ལྟར་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་འདི་རྙེད་ཀྱིས་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་རུང་། བུམ་སོགས་ནི་དེ་ཡིས་མི་མཐོང་མི་གཞལ་བའི་གནས་ཤིག་ཏུ་ཡོད་སྙམ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེལ་ད་དུང་ཆགས་འདུག་པས་དབུ་མ་ཤེས་ངེས་པ་རེད་སྙམ་དགའ་བ་འཕེལ། བདག་གིས་ནི་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་དེས་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མེད་པར་གཞལ་ཅེས་འདོད་དེ། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། བདེན་པ་གཉིས་སུའང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདི་དག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། །ཞེས་དང་། མོ་གཤམ་བུ་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་དུ་མེད་འཇིག་རྟེན་དུའང་། །ཡོད་མིན་དེ་བཞིན་དངོས་འདི་ཀུན་ངོ་བོ། །ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དེ་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེ། །ཞེས་དང་། དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུའམ་འཇིག་རྟེན་དུ། །རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་འགྲུབ་འགྱུར་མིན་མོད་ཀྱི། །རྣམ་དཔྱད་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་འདིར། །རང་གི་ཡན་ལག་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱོད་ལྟར་ན་རྒྱང་འཕེན་པས་ཚེ་སྔ་ཕྱི་དཔྱད་ནས་མ་རྙེད་པས་ཀྱང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ལྟར་ཐལ་ལོ། །དེ་དོན་དམ་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་མིན་སྙམ་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་རྙེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མེད་པར་མི་ཁེགས་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་བས་སོ། །རྣམ་ངེས་ལས། ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་ལོག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་དང་། ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་མེད་པའི་
13-1-185a
མཚན་ཉིད་ཅེས་རླུང་ལྟར་གྲགས་པ་ཙམ་ཡང་ཐོས་མ་མྱོང་བ་ཁྱོད་ནི་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་རྫུན་པར་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་ཞེས་རླུང་ལྟར་གྲགས་པ་ཙམ་ལ་བསམ་གཞིགས་མེད་པ་རིགས་པའི་ལམ་ལ་བློ་ནུས་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་རྟགས་ཡང་དག་སྟེ། གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་བུམ་སོགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་མི་འཇལ་བར། ཆོས་ཉིད་རྗེན་ཅེར་བ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇལ་ཤེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་དགྲ་ལྟར་བརྣག་ཅིང་ཚིག་གི་དུག་མདའ་འཕེན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གཞན་སྟོང་པ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་སྐེ་ལ་འཁོར་འདུག་གོ།

译文
例如，就像眼识虽然未发现声音，但并未量度其为不存在一样；同样，圣者智慧虽然未量度生灭和瓶子等，但并非量度其为不存在，因为这些瓶子等不是它的对境。"这番话若在诸位学者面前说出，必定会引起愉悦的大笑声，因为仅仅因为未发现就认为了解了胜义，这是前所未有的奇特观点。
仅仅因为它不是其所行境界而未被发现，并不能确定其为不存在。就像用手寻找蛇而未找到，也不会产生蛇不存在的定解；或者专注耳朵却未量度色法，也不能确定色法不存在一样。同理，寻找瓶子等一切法时，虽然胜义观察未找到，但不能否定它们在胜义中不存在。正如"因不见故非无"所说，虽然这种胜义观察的理路仔细寻找也未发现，但你仍认为瓶子等存在于该理路无法见到、无法量度的某处，你的口舌仍留存着这种执着，这使我更加确信你确实了解中观，心生欢喜。
我认为，胜义观察的理路量度一切法在二谛中都未生起、不存在，如月称所言："因在二谛中无自性，故此等非常非断"；又说："石女儿以自性，真实中无世间中，亦非有如是诸法，自性世间真实无生"；又说："彼于真谛及世间中，以七相求皆不成，然于世间不加分析，依其支分而假立"。
因此，按照你的观点，就如同顺世外道观察前后世未发现，就认为前后世是空性一样。如果你认为那不是胜义观察理路，那么你自己承认即使是胜义观察理路也只是未发现而已，并不能否定为不存在。
《量决定》中说："正确的量度方法对错误的，应知在一切方面皆为不存在"，以及"以量未得见即为不存在之相"，这些如风般广为人知的话你连听都没听过。而月称说："见一切法真妄故，取得诸法二自性"，以及"世俗与胜义观察方法的量所得对境"等这些如风般广为流传的观点，你却毫无思考，这是你在理路之道上能力微弱的确证。
如果能够通过一多离等因，不以瓶子等为对境来衡量，而能直接衡量赤裸无依的法性，那么被你视为仇敌，成为你射出毒箭言词目标的"他空"，也会在你不愿意的情况下绕着你的脖子了。


 །ཧ་ཧ། འདུས་མ་བྱས་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་ཐད་ནས།རྟག་བདེན་ཀུན་ལ་རིགས་པ་དེ་འཇུག་པ་བདེན་ཀྱང་། གཞན་སྟོང་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་འཕགས་ཆེན་བརྒྱུད་མར་བྱོན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་མིག་གིས་མཐོང་ཡང་མ་མྱོང་ཞེས་པའི་བརླང་ཚིག་དང་། འདི་འདྲའི་ལུགས་དེ་རྒྱལ་བསྟན་སུན་འབྱིན་དང་རང་ཕྱོགས་ཕུང་བྱེད་དང་། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འབྱུང་པོའི་ཕོ་ཉ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངག་གི་ཉེས་པ་ཚན་པོ་ཆེ་སྨྲས་པ་འདི་ལ་བདག་ནི་ཡ་ང་སྟེ། རང་རེ་ཅོལ་ཆུང་བྱིས་པ་ལོང་བ་ལྟ་བུས། རྔ་བོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་གཟིགས་ཤིང་། སྔགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཟབ་མོ་བརྙེས་པའི་ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་ཡབ་སྲས་ལ་སོགས་པའི་དམ་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་མདོ་ལས་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཀྱང་ཇི་བཞིན་རྟོགས་དཀའ་བར་གསུངས་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་
13-1-185b
གཏམ་གྱི་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ་ལ། མི་བཟོད་པའི་ཚིག་གིས་སུན་འབྱིན་པ་ནི་ལེགས་པར་བརྟགས་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་དམ་པ་དེ་དག་གིས་གཟིགས་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཐོང་བ་འདྲ་སྟེ། ལུང་དེ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་མཁས་གྲུབ་གཉིས་འཛོམ་པའི་གང་ཟག་ཨུ་དུམ་ཝ་ར་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིགས་པའི་གནོད་པ་དེ་ལའང་ལན་སྐབས་སུ་མ་བབས་ཀྱང་། འཁྱོགས་པའི་བབ་ཀྱིས་འཁྱོགས་པོར་ཁྲིད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་མཚར་ཙམ་དུ་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ན། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྒྱུད་ལས། ཆ་མེད་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བློ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་དུ་ཆ་དང་བཅས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆ་ཇི་ལྟར་འཇོག །དེས་ན་དུས་སྔ་ཕྱིར་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ས་བཅུར་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་དང་། རྣམ་གྲོལ་གསུམ་གྱི་སྤངས་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་བ་ནི་སྣོད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ནམ་མཁའ་ལ་ཐ་དད་བྱས་པ་ལྟ་བུར་དངོས་པོ་ལ་ཆ་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྟོག་པས་ཆ་ཅན་དུ་བྱས་པར་ཟད་དེ། བྱམས་པས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་ཆ་བཅས་སུ་ཡོད་ན། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། ཆོས་རྣམས་དེ་ཉིད་རྣམ་འགྱུར་དབྱེ་ལའང་རྟེན་མིན་ཞིང་། །ཞེས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་ལས་དུ་མ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་དང་དངོས་སུ་འགལ་ལོ། །དེས་ཆ་མེད་དུ་གྲུབ་ཀྱང་
13-1-186a
གཅིག་བདེན་དུ་ག་ལ་གྲུབ་སྙམ་ན། གྲུབ་མཐའ་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་དང་བསྟུན་ན་ཅིས་མི་འགྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ནན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ལྟར་ན། དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ་ནུས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་ན་དོན་དམ་མིན་པར་ཐལ་བ་ལས་འོས་མེད་དེ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་མིན་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་དང་ཚུལ་གཅིག་པས་སོ། །དོན་དམ་པར་གྲུབ་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པའང་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་རྙེད་དོན་མཐར་ཐུག་ཡིན་པ་གང་ཞིག་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་ངོར་བདེན་ཞིང་། དེ་ཡོངས་གཅོད་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་དེའི་ངོར་མི་བདེན་ལ་མ་གྲུབ་ན་དོན་དམ་ནམ་དུ་ཡང་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་སོགས་སྐྱོན་མཐའ་ཡས་སོ།

译文
哈哈！关于否定无为法真实成立这一点，虽然这一理路确实适用于一切常法真实，但对于那些主张他空、代代相传的圣者大德们，竟说他们从未亲眼见过大乘经论，这种粗鲁言论以及说这种思想是毁谤佛教、败坏自宗、魔的旗帜、鬼的使者的这些严重语言过失，我感到恐惧。
像我们这样的幼稚无知盲目之人，怎能对于如《大鼓经》等真义洞察通晓，并获得甚深密咒证悟的全知多波巴父子等殊胜圣者们所宣说的如来藏教言狮子吼——即使佛经中说十地大菩萨也难以如实了解的内容——用不能忍受的言辞进行诋毁呢？若仔细思考，这些圣者们已看到大乘甚深经典难以理解，而你似乎未曾见到，因为我们看到持有这些传承的人都是如优昙钵罗花一般罕见的智者与成就者的结合。
因此，虽然对这种理论的反驳不是当前的重点，但按照曲解引导曲解的方式，我略作回应：真如法性，如续中所说："无分普遍能遍者"等，凡是显现为思维戏论对境、具有部分的一切，皆非真如；真如不住于任何戏论的本性，故何以安立部分？
因此，圣者在十地学位中渐次缘取、解脱三障所断各异的方式显现，就像以容器的差别而显现虚空有差异一样，虽然事物无有部分，但仅是由自己的分别而使其具有部分罢了。如弥勒所说："法界无差别故，种性不应有差异，依所依法差别，宣说彼之差别。"
因此，若真如中存在多种具部分，则与吉祥月称所说："诸法真实性变异别亦非依"，即从真如唯一无多方面证成一乘的观点直接相违。若认为虽然真如无分，但怎能成立为真实的一呢？
若迎合某些宗派的主张，为何不能成立？如果强调胜义是心的所行境，那么作为胜义对境的圣者智慧所缘的法界，谁能说它在胜义中不成立？若法界不成立为胜义，则只能成为非胜义，这与说"若非无真实成立则成为真实成立"的方式相同。若在胜义中成立，则也是真实成立，因为它是胜义观察方法的理路所获得的究竟对境，在究竟观察的智慧前是真实的，并且以肯定确立的方式成为其境。若在彼前既不真实又不成立，则胜义永不会成为心的所行境，等等过失无边。
;


 །དེས་དེ་གཟིགས་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་མིན་ཏེ། བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་གཟིགས་པ་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ཏེ། བདེན་མེད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་མེད་མོད་སྤྱིར་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་དགོས་པ་བཞིན་དུ། བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་གཟིགས་ཀྱང་བདེན་མེད་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ་ཚུལ་མཚུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ལྟར་ན་བདེན་པར་མེད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་ལོག་ན་དོན་དམ་མི་མཐོང་བར་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པ་སློབ་པའི་མཉམ་བཞག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་སྐབས་སུ་བུམ་སོགས་
13-1-186b
མི་སྣང་ཡང་། དེའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྣང་དགོས་ལ། དེ་ཡང་བདེན་གྲུབ་བཅད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འཛིན་ན་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པས་གཉིས་སྣང་མི་ནུབ་ལ། དགག་བྱ་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདེན་སྟོང་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་རང་གི་རང་མཚན་རྗེན་ཅེར་དུ་འཛིན་ཚུལ་ཞིག་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་ན། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་གཞན་ལ་མ་རེག་ཅིང་མ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་རྫོབ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་རང་གིས་སྟོང་ལ། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་བ་དེ་གསལ་ས་ལེ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་མིན་པར་སྟོང་ཕྱོགས་རྐྱང་པ་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བློ་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཞིབ་ཏུ་སོམས་ལ་བྲིས་ཤིག་དང་། གཞན་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཆོག་པར་འདུག་གོ། །དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཟུང་འཇུག་ལ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་འདོད་པ་རྣམས་དང་བསྟུན་ཀྱང་གཞན་སྟོང་པས་ལན་འདེབས་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཧ་ཧ། གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྟག་པའང་ཡིན་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་ཡིན། གཅིག་པུའང་ཡིན་ལ་ཆ་མེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་མཚན་ནི་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཉིས་སྣང་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཆ་བཅས་སུ་སྨྲ། དེ་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་མིན་པར་ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་ནུས་ཏེ། རང་གི་རང་མཚན་དེ་ཉིད་འཕགས་བློས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ལ། དེ་ལ་སྤྲོས་པའི་དཔྱད་པ་གང་ཡང་འཇུག་པའི་གཞི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་
13-1-187a
གང་གིས་དམིགས་ཤེ་ན། ཀུན་རྫོབ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་རྣམས་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་དེ་དག་སུན་ཕྱུང་བ་ན། ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་སྤྲིན་གཏོར་བའི་རྗེས་སུ་མཁའ་དང་ཉི་མ་མངོན་པ་ལྟར། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་འབད་མེད་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་པས་དོན་དམ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་དམིགས་པས་སྤང་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའང་མི་འཐད་ཅིང་བློའི་ཡུལ་མིན་པ་ལ་ཤེས་བྱའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མེད་པས་འདི་ནི་འཕགས་བློའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གང་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་ལས། མི་རྟག་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་འགྱུར་བ་ཅན་ལ་འཇོག་ན། འདི་ལ་སྔ་ཕྱི་བར་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པ་མི༷ན་ནོ། །འདི་ལམ་གྱི་དགག་བྱའང་མིན་ཏེ་ཐོབ་བྱ་ཡིན་ལ། རིགས་པའི་དགག་བྱའང་མིན་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་དུ་བྲལ་དང་རྟེན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

译文
虽然它被圣智所见，但并非真实成立，若说因为它被见为非真实成立，正是这种"见为非真实成立"本身是真实成立的。就像虽然真实不存在也不是真实成立，但总的来说必须承认"真实成立不存在"一样，虽然它被见为非真实成立，但必须承认"非真实"本身是真实成立的，这是相同的道理。
此外，按照你的观点，认为当"不是真实存在"的心识消失时就不能见到胜义，如果这样，那么学道的圣者在平等定中，当二取显现消失而趣入空性的阶段，虽然瓶子等不显现，但其法性却应当显现。若是依赖于遮除真实成立而把握，则成为混合语义的有分别心，这样就不会消除二取显现。若不依赖于将所破显现于心识对境，而主张有一种仅仅把握真空法性自相的赤裸方式，那么根据这种主张，由于法性没有触及或依靠其他诸法的世俗，因此世俗如云彩般自空，而胜义法性如虚空般他空，即不为他者所空而由自性不空，这就清楚明白地成立了。
因此，请仔细思考并描述这种非双运离戏的方式，即仅仅以消失二取显现的方式将空性一面作为心识对境的情形，那么他空论者们也会做足够详尽的回应。通过这种方式，即使与那些认为双运是法界的人协商，也能知道他空论者们如何应答。
哈哈！此外，法性真如既是常法也是真实成立，既是一体又是无分，其理由是：真如的自相唯一是通过二取显现消失的方式而证悟的，在没有二取显现时，怎能说它具有部分？怎能用一多离等因相验证它是否能经得起分析？因为它的自相被圣者智慧直接现见，而在其中不可能有任何戏论分析的基础。
如果它不是戏论的对境，那么证明它的量由何而得？当以一多离等因相分析并否定如云彩般的世俗时，就像风吹散云层后显现天空和太阳一样，在圣者的心识境界中，真如毫不费力地以肯定方式成立，因为通过否定世俗而肯定胜义的成立是法性的本质。
若法性真如不存在，则圣者们以此为所缘而生起断证功德也不合理，而且非心识对境者不能有所知的名言，因此它确实是圣智的对境。凡是存在必然为常或无常，而无常是指有三时变化的，此法性无有前中后差别，是无为法，因此是常恒不变的。
它不是修道的所破，因为是所证；也不是正理的所破，因为它不依赖因缘而自然本有，且无部分，不具刹那性的特征。它不是一多离和缘起等因相的适用对象，因为这些不能衡量它。


 །གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ན་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་མི་སྲིད་དེ། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་དེ་ལ་དཔྱད་པ་དེ་དག་མི་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ་བློ་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་དེ་ལྟ་ཡིན་
13-1-187b
ཀྱང་། གཉིས་སྣང་མེད་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དཔྱད་པ་འཇུག་སྟེ། གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་མཇལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་ལྟ་བུ་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་ལ་ནི་དཔྱད་བཟོད་མེད་དེ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་བ་ལྷས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཞེས་པའང་བློ་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། བློ་གང་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ན་རི་རྭ་དང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་གཏན་ནས་འབྱུང་བར་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་དེ་ནི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་རྣམས་མི་བདེན་པ་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་ལ། དེ་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་ནི་བདེན་པ་རྫུན་མེད་པ་མི་བསླུ་བའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་སྟེ། དེ་མ་གྲུབ་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའང་མི་སྲིད་དེ་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་དོན་མཐོང་བས་ཐ་མལ་པ་ལྟར་སུ་ཡང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མགོན་པོ་ཀླུས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཞིག །རྫུན་པ་དེ་ནི་བསླུ་བར་གསུངས། །ཞེས་དང་། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་པ་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་མི་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ། བདེན་པ་ཡིན་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། བདེན་གྲུབ་ནི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ལ་ཟེར་བས་སོ་སྙམ་ན། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་པ་ཡིན་ཀྱང་གཉིས་
13-1-188a
སྣང་དང་བཅས་པའི་བློ་ཡི་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་པ་དེ་དག་རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་གྲུབ་མིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སྣང་མེད་པའི་བློ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག །དེ་ལ་རིགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་པའི་རྒྱུ་བ་མི་འཇུག་པའི་དཔྱད་བཟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིགས་པའི་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཇི་སྲིད་དུ་ནི་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་སྣང་གི་བློས་རྙེད་དོན་དུ་འགྱུར་གྱི། དོན་དམ་གཟིགས་པའི་ཚད་མ་གཉིས་སྣང་དང་བྲལ་བའི་བློས་རྙེད་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་བ་ན། དེ་བྲལ་སྟོབས་ཁོ་ནས་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མངོན་དུ་སྣང་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལམ་དང་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་སོགས་ལ་ལྟོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ།

译文
如果是所知，不可能不是以一多离等因相所证的无实，因为凡是作为所知相显现于心识对境的，不可能不适用这些分析。这话非常正确，虽然对于成为有二取显现的心识行境的对象确实如此，但对于成为无二取显现的心识行境的对象，怎么能应用分析呢？因为它仅仅是以二取显现消失的方式直接见到真如而已。
对于如法性的总相等显现于心识对境的，是不能经得起分析的，因为那属于世俗。如寂天所说："胜义非心行，心是世俗许。"所谓"胜义非心行"，仅仅是指它不是具有二取显现的心识的行境，而不是说它不是任何心识的行境，否则就必须承认它像兔角或空中花一样，那么证悟真如的圣者就绝不可能出现了。
这样的真如胜义是真实成立的，因为世俗成立为不真实、虚妄、欺诳的法，而与之相离的胜义则成立为真实、无虚妄、不欺诳的法。若它不成立，则见圣谛也不可能，因为若只见虚妄欺诳之义，则任何人都如凡夫一样不能解脱。如龙树尊说："世尊于诸法，妄者说欺诳"；又说："涅槃唯一真，诸佛如是说，尔时余皆妄，智者谁不思？"
有人想：虽是真实，但不必是真实成立，因为所谓真实成立是指能经得起理性分析。这种想法不对。像正世俗那样，虽然在名言中是真实的，但因为它们是具有二取显现的心识对境的世俗法，不能经得起理性分析，所以不是真实成立。而法性胜义则是真实成立的，因为它已成为无二取显现的智慧心识的对境，而且任何理路都不能摧毁或破坏它，能经得起分析。
因此，凡不能经得起理性分析的，绝不是胜义，因为会成为世俗。它是名言观察的量——有二取显现的心识的所得对境，而不是胜义观见的量——无二取显现的心识的所得对境。
所以，当遮蔽性的世俗戏论相如云般完全消散时，仅仅由于远离这些，无为法性如虚空般自然显现，因为它本自存在，丝毫不依赖于修道和理性分析等。
;


 །འོ་ན་རིགས་པའི་རྣམ་དཔྱད་འདི་སྙེད་བྱས་པ་དང་། ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཟེར་བ་ནི་ཕྱོགས་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། མེད་བཞིན་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྐྲ་ཤད་ལྟ་བུའི་སྒྲིབ་པ་འདི་དག་མེད་ན་ལམ་བརྟེན་ཅི་དགོས་ཀྱང་། འདི་རྣམས་དང་མ་བྲལ་ན་ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་པ་ལྟར་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ལམ་གོམས་པས་འཁྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པ་ན་བྲལ་འབྲས་འདུས་མ་བྱས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཉི་མ་ལྟར་སྣང་
13-1-188b
བ་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། །རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ལྡོག །ཁམས་དེ་ཉམས་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་ས་དང་པོ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་ན། དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་འདུས་མ་བྱས་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེས་འགོག་གོ་སྙམ་ན། བདག་རང་གིས་ཉམས་མཚར་གྱི་ཚུལ་དུ་ལན་ཞིག་སྨྲ་ན་ཉོན་ཅིག །འཕགས་པ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཆ་མེད་གཅིག་བདེན་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ས་དང་པོ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་ཐལ་ཟེར་ན། མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་ཁྱད་མེད་པར་འདོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་བློ་སྔ་མའང་ཕྱི་མ། ཕྱི་མའང་སྔ་མར་འགྱུར་པའི་རྒྱན་གྱི་རིགས་པ་འཕེན་ན། ཆུ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོར་འདྲེས་པ་ན་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ། མཉམ་བཞག་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་དང་བློས་རིས་སུ་ཕྱེ་བ་མེད་པར་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་ན་བློ་སྔ་ཕྱི་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་མཐོང་ལམ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འགྱུར་མི་དགོས་ཏེ། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ལ་མཐོ་དམན་མེད་ཀྱང་། སྒྲིབ་པ་ལྷན་སྐྱེས་དང་བག་ཆགས་མ་ཟད་པས་
13-1-189a
མཉམ་བཞག་གི་ངང་ལས་སླར་ལྡངས་ནས་གཉིས་སྣང་གི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་དབང་གིས་མཉམ་པར་བཞག་བཞིན་དུ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་མ་རྫོགས་ཞེས་བྱའོ། །མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པ་དེས་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཅིས་མི་སེལ་ཏེ། རྒྱུན་མཐའི་རྡོར་ཏིང་དང་མཉམ་བཞག་ལ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཁྱད་མེད་ཅེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག །དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ནམ། ཚོགས་མཐའ་ཡས་པས་བརྒྱན་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཟེར་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། འདོད་དེ། སྔར་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་བསགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་མཐའ་པ་དང་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཐལ་བ་དེ་གཏན་ནས་འདི་ལ་མི་འཇུག་གོ།

译文
那么，说做了这么多理性分析和依靠修道是无意义的，这显示了对观点的误解。如果没有这些虽不存在却由自性空的世俗如毛发障碍，何需依靠道路？但若不离这些，则如阳光被云遮蔽，真如不会显现。
确立世俗自性空之后，通过修习道路，当迷乱障碍耗尽时，离障果无为如来藏如太阳般显现，空于其他世俗法的真如明显呈现。如龙树尊者所言："诸佛所说经，宣说空性者，为对治烦恼，非损害法界。"
对此，有人想：若初地圣者所行境的真如与佛所见的真如是同一无分别体，则《中观庄严论》否定无为真实成立的理由也能否定它。对此我以幽默方式回答如下：
学位圣者和无学位圣者所见的真如是无分别、一体、真实的。若问初地圣者和佛陀对真如的认识没有差别吗？答：在入定时确实没有差别。若以《庄严论》的推理认为前后心识会互相转变，则答：如所有水融入大海成为一味，因为在入定时二取显现消失，没有由心相续和意识划分的界限，完全融入法性之中，在入定时没有前后心识，一切都是一个智慧身。
若问：那么见道者与佛陀的功德将无差别？答：不必如此，因为虽然在入定中对真如的了解无有高下，但由于俱生障碍和习气未尽，从入定状态起身后会产生二取相，因此入定时尽所有智等功德未圆满。若问：为何入定的证悟不能消除二取习气，因为无间金刚定与入定无差别？答：所谓"无差别"是什么意思？是仅指对真如的证悟无差别，还是说具足无量资粮也无差别？若是前者，我同意，如前所述。若是后者，那么关于通过积累无量资粮而与金刚喻定者不相等的过失，完全不适用于此处。
;
USER: 请继续译文


 གལ་ཏེ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་སྤངས་པ་དང་ཡོན་ཏན་ལ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་ནི་སེམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྤང་བྱ་སྤངས་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་མཐའ་ཡས་པས་བརྒྱན་པ་དང་། བསྐལ་བ་དུ་མར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཉམ་བཞག་ཇེ་བརྟན་ཇེ་བརྟན་དང་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཆུང་དུ་སོང་ནས། མཐར་རྒྱུན་མཐའི་རྡོར་ཏིང་གིས་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོའང་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སླར་ལྡང་བ་མེད་པར་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་མཉམ་བཞག་ཁོ་ནར་དེ་གནས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས། །དེ་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དག །རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རྒྱུ་ཡི་བག་ཆགས་སྤངས་
13-1-189b
པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་ཐུགས་ཀྱང་གསལ་བ་ཡིན། །ཐུབ་ཆེན་གཞན་དོན་འཇུག་ཅན་གྱི། །བསེ་རུ་སོགས་ལས་ཁྱད་འདི་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་དེའི་བྱིན་རླབས་ལས། གཞན་ངོར་རྩོལ་བ་མེད་པར་སྐུ་གཉིས་སུ་འཆར་ཞིང་། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་སྐབས་འདིར་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དང་ཀླུ་བྱང་གི་སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་འཕེན་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་ངེས་སོ་ཞེས་རང་གི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཁྱོད་གཞན་སྟོང་དགྲ་ལྟར་མཐོང་བ་ལ་རིགས་པའི་སྒྱུ་རྩལ་ཉམས་མཚར་ཙམ་དུ་འགྲན་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་རང་གི་འདོད་པ་དང་མི་འགལ་བར་འདི་ལ་དགག་པར་གྱིས་དང་བདག་ཀྱང་ཉམས་མཚར་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ལུང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་ལས་གསུངས་པ། ངས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་དྲང་དོན་ཡིན་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི་ངེས་དོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་གསུངས་པ་སོགས་ལུང་མཐའ་ཡས་སོ། །ཉམས་མཚར་ཙམ་དུ་བྲིས་པ་ཡིན་ན་ཡང་། །རང་བཟོས་བདེ་གཤེགས་དམ་ཆོས་བསླད་མི་རུང་། །འཆལ་ངག་སོང་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་བཤགས། །རང་བཟོས་བཤད་ན་ཅི་ཡང་ཟད་མཐའ་མེད། །བདག་ལ་གཞན་སྟོང་སྒྲུབ་པའི་ཁུར་ཀྱང་མེད། །རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་དང་མཐུན། །དམན་པ་བདག་ཀྱང་རྩེ་གཅིག་དེར་
13-1-190a
འདུན་ཀྱང་། །མ་བྲིས་དབང་མེད་ཕ་རོལ་ཚིག་གིས་བསྐུལ། །གཞན་སྟོང་དགྲ་ལྟར་ལྟ་བའི་བུམ་སྐྲ་འགྲེང་། །དེ་ལ་འཕང་བ་ཁྱབ་འཇུག་མདུང་ཐུང་འདི། །ཇི་སྲིད་ཕ་རོལ་ཁས་ལེན་རྗེས་འབྲངས་ན། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་འབིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་པའང་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ།

译文
若想"如果证悟无差别，那么断除和功德也应无差别"，不应这样思考。断除所断和获得功德不仅仅依靠证悟的力量，而是通过无量资粮的装饰和多劫的修习力量，使入定越来越稳固，世俗迷乱显现越来越减少，最终当金刚喻定连微细的二取迷乱习气也消除时，不再从法界起身，只安住于二取消失的入定中，此时成就佛果。如《量释》中说："多种方式诸多法，长时修习而串习，于彼过失与功德，皆得极为明显现。由断因之诸习气，故其心智亦明净，大圣利他而趣入，与麟角等此差别。"
从无分别智慧法身的加持中，在他者眼前无需功用自然显现两种色身，事业流转直至虚空际。关于这果位应当按照《十地经》和龙树的《三身论》来理解。
虽然这种理论推演不是我自己的主张，但因为你视他空如仇敌，所以我以理论技巧作为幽默回应。如果你不违背自己的观点来反驳这些，我也将成为你幽默回应的对象。
此外，从经典方面来看，佛陀自己在经中说："我所宣说的一切空性教法都是权宜之义，而宣说如来藏才是了义。"以及《解深密经》中说最后法轮是了义等，这样的经文无量无边。
虽然只是略写幽默之言，
却不应以臆造污损善逝正法。
若有不当言论，向诸佛忏悔。
若随意阐述，无有穷尽边。
我也没有证成他空的责任，
绒隆两派皆符龙树论典。
卑微的我一心向往彼，
不得不写，为对方言词所激。
视他空如敌者毛发竖立，
对此投掷的毗湿奴短矛，
只要对方坚持己见，
将会一次又一次刺穿。
这也是中间的偈颂。


 །གང་ཟག་གི་མཚན་གཞི་དཔྱད་པ་སོགས་ལ་དཔྱད་དགོས་པ་གཞན་མེད། ཕྱི་དོན་འགོགས་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐོར་ཀྱང་སྤྱིར་གྲགས་པ་ལས་དཔྱད་མི་དགོས། འདི་སྐབས་ནམ་མཁའ་དགག་པ་ལ་རང་མཚན་མེད་པར་དགག་པ་ཡིན་ཚུལ་བཤད་པ་ནི་བདེན་ཏེ། ནམ་མཁའ་རང་མཚན་མི་འགྲུབ་ཚུལ་འགྲེལ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ཡིན། རང་མཚན་མེད་པའི་སྤྱི་མཚན་ཙམ་མིང་བརྡས་བཞག་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མེད་ཅེས་སུས་ཀྱང་སྨྲས་པ་མེད་ན་ཅི་ཞིག་འགོག །སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་ཞེས་པ་ཅི་ལ་ཟེར། བྲལ་གཞི་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་སྒྲིབ་པ་བྲལ་བའི་སྤངས་པ་མེད་པར་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲས། འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པ་རང་མཚན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འཛིན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། དེའི་དབང་དུ་དངོས་མེད་རྣམས་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་གྱི་རྫས་མེད་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་གཞན་བཀག་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་རང་གི་ལྡོག་ཆ་ནས་དངོས་པོར་སྒྲུབ་ན། ཐར་པ་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་མུ་སྟེགས་གཅེར་བུ་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་མདོ་སྡེ་
13-1-190b
པས་ག་ལ་འཛིན། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་རྟག་གོ་ཞེས། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་རྟོག །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ། །འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་དོན་མ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་མེད་ཅེས་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པར་ཡོད་མེད་དམ་རང་མཚན་ཡོད་མེད་ལ་འཛིན་པས་གཏན་མེད་དུ་ཅི་ལ་གོ། །རྒྱན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་འདི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཟེར་ཀྱང་ཆེར་མི་འགལ་མོད། འོན་ཀྱང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་སྤོང་དཀའ་ལ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཡང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཟེར་ན་ཐར་པ་ལ་སྐུར་བ་དེས་ཀྱང་བཏབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་སྟོང་སོགས་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་ལ་བེམ་པོ་མི་འདོད་དམ་ཞེ་ན་སོགས། བེམ་པོ་འདོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བྲིས་པ་ནི་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚིག་སྟེ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་སོགས་གང་གིས་ཀྱང་བེམ་པོ་མི་འགོག་ཅེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག །བེམ་པོར་སྣང་བ་ཡིན་ནམ། བེམ་པོ་རང་མཚན་པ་ཡིན། དང་པོ་མ་བཀག་ཀྱང་ཕྱི་མ་དཔྱད་ངོར་ཅིས་མི་ཁེགས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཁེགས་ན་བེམ་པོའི་རྩོམ་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་བེམ་པོ་མི་ཁེགས་ན། བེམ་པོ་དང་ཤེས་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཞིག་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་གང་ཡིན་སྨྲ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་བེམ་པོ་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། བེམ་པོ་འགོག་པ་མིན་སྙམ་ན་ནི། སྔར་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་བ་དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་དང་། གཅིག་དུ་བྲལ་
13-1-191a
ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཆོས་གང་ཡང་མི་འགོག་སྟེ་ཚད་མས་མ་དམིགས་ཀྱང་མི་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་ཏུ་གྲུབ་པའང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཀྱིས་འགོག་ནུས་ཏེ། དེ་མ་ཁེགས་ན་རང་རྒྱལ་དང་སེམས་ཙམ་པ་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རང་རིག་བདེན་པར་ཁས་ལེན་གྱི་འཛིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་དེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་འདོད་ཅིང་། གཟུང་འཛིན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་མིན་པའི་རང་རིག་གམ། དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་སམ། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བློ་ལ་མ་ཤར་ནས་དོན་མེད་ཀྱི་སྨྲ་བ་བརྗོད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ།

译文
关于探究补特伽罗的事例等，没有其他需要分析的。关于破斥外境对象的理论，也无需分析一般共识之外的内容。此处关于否定虚空，说明它是否定自相的方式是正确的，正如注释中广泛解释的虚空自相不成立的方式。
它仅是无自相的总相，仅由名言安立的相而已。因此，谁也未曾说过虚空等名言不存在，那么你在反对什么？说"应成择灭也不存在"是什么意思？谁说过断除基础——三圣者相续中没有远离障碍的断证？
这里所说的"世俗"是指持有自相存在的事物的情况，由此而言，无实法仅是分别而已，没有自相实体，只是通过否定其他法而成立，这有什么矛盾？如果从择灭自身的反面来证成它为实法，那么将解脱视为实法的外道裸行派的这种观点，经部怎会持有？
如《四百论》中说："虚空等是常，凡夫如是思，智者于彼等，世间亦无见。"如此，此处所说的"世俗中有无"是指能否起作用或有无自相，怎能理解为完全不存在？
虽然说《中观庄严论》中解释的世俗特征是就正世俗而言，这也不太矛盾。然而，因为邪世俗也是世俗，所以其特征难以避免不周遍的过失。若说择灭也是邪世俗，那就是诽谤解脱。同样道理也适用于空性等。
关于唯识宗是否承认物质等所写的内容，是缺乏对义理思考的言词。说"任何理由包括破斥无分微尘的理论都不能破斥物质"是什么意思？是指物质的显现还是自相物质？前者虽未被破斥，但后者在分析时怎能不被破斥？因为若无分微尘被破斥，则物质的构成基础就不存在。
若这不能破斥物质，那么有没有破斥物质和意识的理论？若有，需要说明是什么。若认为这些是破斥物质真实成立的理论，而非破斥物质本身，那就如同前面分析共许事例时所说的那样，一多离等也不破斥任何法，因为即使量不能得见也不能被否定。
意识瞬间性的成立也能被无分刹那理论所破，若不能破斥，则将如同独觉和唯识宗一样。因此，在唯识宗中，承认离二取的自证为真实，但不承认能取刹那为真实成立，因为他们主张无所取则无能取，而认为超越能所二取、非戏论境界的自证或无垢识或智慧确实存在。因为你没有理解这些，所以说了这些毫无意义的话。
;


 །ཐ་སྙད་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ཆ་བཅས་ཀྱི་རྡུལ་དང་ཆ་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ཡོངས་གྲུབ་ལ་ག་ལ་ཡོད། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་ན་དེའི་ཆོས་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འདི་ཡང་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཁོ་ན་ལས་ཡང་དག་པར་སྨྲས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བློ་ལ་ཤེས་བྱ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ཤར་ཚེ། བློ་ལ་ཤར་བའི་ཡུལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་སྣང་ཡུལ་གྱི་བེམ་པོའང་ཡོད་དགོས་ལ། མེད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་ཞེས་པ་མཚར་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱི་བློ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་ཤར་ཚེ་བློ་ལ་ཤར་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་
13-1-191b
བྱའི་ཆོས་ཡོད་ན་སྣང་ཡུལ་གྱི་ཕྱི་དོན་ཀྱང་ཡོད་ལ། མེད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་དེ་ལ་ཐལ་ཞེས་སྨྲས་ན་འཁོར་གསུམ་རང་ལ་འཁོར་བ་མིན་ནམ། ཡང་སངས་འཕགས་ཀྱིས་སྡུག་བདེན་གཟིགས་ཤིང་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ལས། གཞན་མིན་ན་སངས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་སྡུག་བདེན་ཡིན་པར་ཐལ་ལ། སྡུག་བདེན་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་བེམ་པོའང་རང་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའང་བཤད་མ་ཐག་པ་དང་མཚུངས་སྟེ། དཔེ་དེས་ཕྱི་དོན་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་ན་ཅིས་འགོག །དེ་བཞིན་ཕུང་ལྔ་མེད་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀུན་ཀྱང་གནད་གཅིག་སྟེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་དང་བསྟུན་ན་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད། བེམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད། ཕྱི་དོན་དང་ནང་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་སྣང་ཚུལ་ཐམས་ཅད་མ་ཉམས་པར་འཇོག་ཤེས་དགོས་ཀྱི། དེ་མེད་ཅེས་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲས། གནས་ཚུལ་ལ་ཡང་དག་པར་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བེམ་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་དེ། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བེམ་པོ་ཕྱི་དོན་ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་མིན་ཏེ། བེམ་པོ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ་ཕྱི་དོན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པས་སོ་སྙམ་ན། ཀ་ཡེ་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོའི་ཚིག་རིས་ཙམ་བརྗོད་ཤེས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ནས་ཚིག་གི་དམིགས་བུ་ཁོ་ནས་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་འགྲོ་འདོད་པ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ། དང་པོར་ཕྱི་དོན་ཞེས་པ་དེ་གཏན་ལ་ཕོབ་དང་། དེ་ནས་ཕྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་དང་
13-1-192a
བེམ་པོ་སོགས་མེད་ཅེས་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཤེས་ན་ལེགས་འདུག་པས། ཕྱི་ཞེས་པ་དེ་ནང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། དོན་ཞེས་པ་དེ་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ནམ་མིན། མ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་དེ། རང་སེམས་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་གང་ཡང་མི་ཕན་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་དེ་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བརྗོད་རྣམས་ཀྱི། །འདི་དེ་མི་ཤེས་ཀྱིས་བསླད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཕྱི་དོན་མེད་ན། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ནང་གི་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་ནམ་མིན། མིན་ན་ཕྱི་དོན་ཀྱང་དེས་གྲུབ་ལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་མིན་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཇི་སྙེད་པའང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

 །ཐ་སྙད་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ཆ་བཅས་ཀྱི་རྡུལ་དང་ཆ་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ཡོངས་གྲུབ་ལ་ག་ལ་ཡོད། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་ན་དེའི་ཆོས་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འདི་ཡང་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཁོ་ན་ལས་ཡང་དག་པར་སྨྲས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བློ་ལ་ཤེས་བྱ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ཤར་ཚེ། བློ་ལ་ཤར་བའི་ཡུལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་སྣང་ཡུལ་གྱི་བེམ་པོའང་ཡོད་དགོས་ལ། མེད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་ཞེས་པ་མཚར་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱི་བློ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་ཤར་ཚེ་བློ་ལ་ཤར་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་
13-1-191b
བྱའི་ཆོས་ཡོད་ན་སྣང་ཡུལ་གྱི་ཕྱི་དོན་ཀྱང་ཡོད་ལ། མེད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་དེ་ལ་ཐལ་ཞེས་སྨྲས་ན་འཁོར་གསུམ་རང་ལ་འཁོར་བ་མིན་ནམ། ཡང་སངས་འཕགས་ཀྱིས་སྡུག་བདེན་གཟིགས་ཤིང་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ལས། གཞན་མིན་ན་སངས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་སྡུག་བདེན་ཡིན་པར་ཐལ་ལ། སྡུག་བདེན་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་བེམ་པོའང་རང་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའང་བཤད་མ་ཐག་པ་དང་མཚུངས་སྟེ། དཔེ་དེས་ཕྱི་དོན་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་ན་ཅིས་འགོག །དེ་བཞིན་ཕུང་ལྔ་མེད་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀུན་ཀྱང་གནད་གཅིག་སྟེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་དང་བསྟུན་ན་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད། བེམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད། ཕྱི་དོན་དང་ནང་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་སྣང་ཚུལ་ཐམས་ཅད་མ་ཉམས་པར་འཇོག་ཤེས་དགོས་ཀྱི། དེ་མེད་ཅེས་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲས། གནས་ཚུལ་ལ་ཡང་དག་པར་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བེམ་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་དེ། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བེམ་པོ་ཕྱི་དོན་ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་མིན་ཏེ། བེམ་པོ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ་ཕྱི་དོན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པས་སོ་སྙམ་ན། ཀ་ཡེ་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོའི་ཚིག་རིས་ཙམ་བརྗོད་ཤེས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ནས་ཚིག་གི་དམིགས་བུ་ཁོ་ནས་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་འགྲོ་འདོད་པ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ། དང་པོར་ཕྱི་དོན་ཞེས་པ་དེ་གཏན་ལ་ཕོབ་དང་། དེ་ནས་ཕྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་དང་
13-1-192a
བེམ་པོ་སོགས་མེད་ཅེས་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཤེས་ན་ལེགས་འདུག་པས། ཕྱི་ཞེས་པ་དེ་ནང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། དོན་ཞེས་པ་དེ་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ནམ་མིན། མ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་དེ། རང་སེམས་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་གང་ཡང་མི་ཕན་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་དེ་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བརྗོད་རྣམས་ཀྱི། །འདི་དེ་མི་ཤེས་ཀྱིས་བསླད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཕྱི་དོན་མེད་ན། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ནང་གི་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་ནམ་མིན། མིན་ན་ཕྱི་དོན་ཀྱང་དེས་གྲུབ་ལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་མིན་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཇི་སྙེད་པའང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这是藏文文献的直译，为满足您的人类学和语言学术需求，我将完整直译为简体中文：
在名言假立的显现方面，有带部分的微尘和带部分的意识，但在真实本性圆成实中怎么会有呢？瑜伽行派自宗支分道的究竟观修对象，或者说，如果被胜义观察的正理所破除，那么这些法怎么会在名言中不存在呢？这也仅仅是由于不了解此宗二谛区分的过失，而没有任何正确的论述。
又有人说："当提婆达多的心中显现一切所知对境的总义时，除了显现于心的对境外，是否还有其他所知法？如果有，那么显现对境的物质也应存在；如果没有，则成为密宗的宗见。"这真是可笑。当提婆达多的心中显现一切所知的总义时，如果除了显现于心的之外还有其他所知法，那么显现对境的外境也就存在；如果没有，则他成为密宗的宗见——若如此说，难道不是自己陷入三轮过失吗？
又说："佛圣者见苦谛，而这与遍智非异，则佛圣者的遍智应成为苦谛；若苦谛存在于遍智之外，同样，物质也存在于自己的意识之外。"这种说法也与刚才所说相同。以此例子而言，若说外境也存在于自己的意识之外，你如何反驳？同样，诸如"应无五蕴"等[谬论]也是同一道理。
在唯识宗的观点中，若随顺名言显现方式，五蕴的建立也存在，物心的建立也存在，外境与内心能取的建立也存在等等，应当能够不损害一切显现方式而安立，谁说这些不存在呢？从真实情况观察来看，色等物质所摄的外境不存在，如[经中]所说："外境无有无..."等。
物质与外境存在等同和不存在等同吗？不等同，因为物质在名言中存在，而外境连在名言中也不承认。如果你认为如此，那么，仅仅会说大论典词句的你，远离了对义理的思考，只想通过文字引导而欲渡越论典大海，这实在令人发笑。
首先，确立什么是"外境"，然后才能了解作为外境的色法和物质等不存在，并能应用到一切所知上，这才是好的。"外"是指相对内心识外的，而"境"是指色等吗？如果不是，那么外在色法不存在，[而是]如自心外显现，说这样的瑜伽行唯识宗的宗见，仅仅说"外境不存在"这样的言词有什么用呢？如《释量论》所言："空无所诠的言词，是由不了解此彼而污染的"。
如果是[外境指外在色法]，那么在名言中也无外境，如此显现的色等，是内心识的实体吗？若不是，则外境也由此成立，而同时被领纳决定等因相所证明的所取能取非异体的种种正理也将变得毫无意义。


 །རྫས་གཞན་མིན་ཀྱང་གཅིག་ཀྱང་མིན་པར་སྒྲུབ་ན་ནི། རྣམ་རྫུན་པ་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་སོམས་ཤིག །གལ་ཏེ་བློ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན། བློ་རྫས་ལ་རྡུལ་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཐ་སྙད་དུ་འཐད་དམ་བློ་རྣལ་དུ་གནས་ན་ཅུང་ཟད་སོམས་ཤིག །བེམ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་ལེན་ནམ། དེས་ན་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་དེ་སྣང་ཚུལ་ལ་བེམ་པོ་དང་གཟུགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་ཅིང་། དེའི་ངོར་དེ་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་རྡུལ་གྲུབ་ཀྱི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉིད་གཟུགས་ལྟར་སྣང་བའོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་སྤྱི་ལས་གྲགས་ན་སྔོན་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་འདི་ཡ་མཚན་ཆེའོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། བེམ་
13-1-192b
པོའང་དེ་དང་འདྲ་ལ། ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་ན་ཕྱི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་བྱ་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གསུམ་སྣང་བ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྣམ་གསུམ་ནང་གི་དོན་དང་། ལུས་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་མིན་ན་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པ་རྒྱང་འཕེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་དགོས་ན་དེ་འདྲའི་སེམས་ཙམ་པ་སུ་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་གནས་སྣང་སོགས་མི་ཕྱེད་པར་རི་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་བླུན་པོ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས། སྐྱོང་བྱེད་ཀྱི་ལུགས་ངན་ཞེས་ཡིད་བཞིན་མཛོད་དུ་རྒྱས་པར་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་ན་རེ་ཁོ་བོའི་བླ་མས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་ཚུལ་འདི་ཤེས་དཀའ་ཞེས་སོགས་ཟེར། རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་ཅི་དཀའ། གཟུང་འཛིན་མེད་པར་ཤེས་ན་གཟུང་བ་ལྟར་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡོད་པར་ཤེས་ཅི་དཀའ། རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་ལ་གོ་ན་རྟེན་འབྱུང་འཇོག་མི་ཤེས་ལ། གཟུང་འཛིན་མེད་པ་གོ་ལུགས་ཉེས་ན་ཡུལ་འཇོག་མི་ཤེས་པ་ལ་བླ་མ་མཁས་པས་དེ་ལྟར་གསུང་བར་མངོན་ཏེ། དེ་ནི་ཁྱོད་རང་ལ་གདམས་པ་ཡང་དག་པ་རེད་ངས་ཀྱང་སྙམ་མོ། །རང་རིག་གི་ཐད་ནས་ཁྱོད་རང་མཚན་ཉིད་སྐྱོན་ཅན་ལ་བློ་འདྲིས་པར་བྱས་ནས་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་གཞན་ལ་གཤེ་བ་ནི་མི་གཙང་བ་ཟོས་པའི་ལུག་གི་དཔེ་སྟེ། ཁ་ནང་ཁོ་ནར་ཕྱོགས་ཤིང་འཛིན་རྣམ་ཡན་གར་བ་ཞེས་པ་ནི། སྔོ་འཛིན་དྲན་པ་ལ་ཁྱབ་ཆེས་ཤིང་ཡན་གར་བ་ཞེས་པས་མཚན་གཞི་ལ་མི་སྲིད་དེ། ཡུལ་མེད་དུ་རང་མྱོང་བ་ལ་ཡན་གར་བ་ག་ལ་ཡོད། ཡོད་ན་གཞན་མྱོང་གི་ཤེས་པར་འགྱུར་
13-1-193a
གྱི་རང་རིག་ག་ལ་ཡིན། གཟུང་རྣམ་ནི་ཡན་གར་བ་འཛིན་རྣམ་གྱིས་རིག་པ་ལས་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་མི་རིག་པས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གསལ་རིག་དང་ཡང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱས་པར་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རིགས་པ་བཞིན་བྲིས་ན་མང་བས་རེ་ཞིག་བཞག་གོ། ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བསམས་ན་རང་གིས་རང་རིག་པས་ཁྱབ་སྟེ། བེམ་པོ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་ཤེས་པ་གསལ་རིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པས་རང་ལ་རང་ལྟོས་མེད་དུ་གསལ་བ་རང་རིག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་ན་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རིག་ཐིག་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གིས་བདག་ཉིད་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་སོགས་སྡེ་བདུན་ན་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རང་རིག་ཅེས་པ་འཛིན་རྣམ་གྱི་ཆ་ལ་བརྗོད་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་རིག་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་འགྲེལ་པར་བྲིས་པ་འདི་བློ་ལ་མ་འཁྱོང་ན་གོ་བ་ལེགས་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། འཇམ་དབྱངས་ས་སྐྱ་པ་ཕལ་མོ་ཆེས་ནི་ཁྱད་ཕྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་རིག་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་གཞུང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་འཛིན་པར་མཛད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的藏文直译：
虽非异体，但证明也非一体，那么请考虑一下，这是如何仅仅依据唯识假相派而非唯识真相派来证明的？如果心识实体成立，那么在名言中，心识实体是否合理地成立为微尘，或者当心识处于自然状态时，请稍微思考一下。你是否承认物质与意识的共同基础？
因此，梦中的马牛在显现方式上有物质和色相显现，依其而如是安立，但实际上没有由微尘构成的色相，只是意识本身显现为色相。如果这在瑜伽行派的一般观点中为人所知，那么你这前所未有的观点确实很奇妙。
所以，"外境即便在名言中也不存在"是从考察实际情况的角度而言，物质也与此相似。如果从名言显现的角度来看，甚至不能使用"外境"这一术语，那么《庄严经论》中所说："三种三种显现者"中的三种内境和"身体"等说法，如果在名言中不存在异于心识的外境，那么必须承认身心一体的顺世外道宗见，有哪个唯识师会这样认为呢？
因此，针对那些不分境界与显现等，说"山等是心"的愚人，[龙钦巴]在《如意藏》中详细驳斥了[这种]被称为"护持者的恶说"[的观点]。
有人说："我的上师说，了知无自性后，这种安立因果的方式很难理解"等等。如果了知无自性，有什么难以安立因果的？如果了知无能取所取，有什么难以了知显现为所取的对境存在？如果将无自性理解为虚无断灭的空性，就不会知道如何安立缘起；如果错误理解无能取所取，就不会知道如何安立对境，显然智者上师是这样说的。我想这确实是对你的正确教诫。
关于自证，你习惯于有缺陷的定义，并责难与此不同的观点，这就像吃了不净物的羊的比喻。所谓"仅向内转而执相游离"，这对回忆蓝色的认知来说过于宽泛，且"游离"在所表示的事例中不可能存在。在无对境的自我体验中，怎么会有游离？如果有，将变成感知他者的知识，怎么可能是自证呢？
所取相不是由游离的能取相认知的，自身不能认知自身，因此将失去知识的明晰认知的定义。若详细书写如《释量论》的道理，会太多，故暂且搁置。若是意识，考虑其自性，必定是自证，因为有别于物质的意识明晰认知的自性，无须依赖他者而自明，这就是自证的定义，因此一切意识皆有此[性质]。
如《明点论》所说："心和心所自己认知自己"等等，如《七部量论》中广泛阐述的那样。然而，从"自证"这一术语是指能取相方面的反体角度看来，似乎并非一切意识都是自证。如注释中所写，如果这点你理解不了，那确实是很好的理解。而文殊萨迦派大多数人则未作区分，主张若是意识则必定是自证，他们按照经文字面进行解释。


 །ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་རིག་ཡིན་པས་ཁྱབ་ན། ཤེས་པ་ཡིན་ན་རྟོག་མེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་བ་ནི། རང་རིག་རྟོག་མེད་ཅེས་པ་ཙམ་ཞིག་གོ་མྱོང་ནས་རང་རིག་གི་དོན་ཅི་ཡང་མ་ངེས་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པའང་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྟོག་བཅས་ཡིན་ཀྱང་ནང་རང་རིག་པའི་ཆ་ནས་རྟོག་མེད་ཡིན་པ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་ན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ད་སྔ་མ་ཐོས་པ་འདི་ན་གསལ་ཏེ། ད་ལྟོས་ལ་གཟོད་མཁས་པ་གཞན་དང་གླེང་ན་
13-1-193b
མི་མཛེས་སམ། དེས་ན་ཐལ་བ་དེ་འདྲ་བ་ནི་བུམ་པ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ན། བུམ་པ་ཡིན་ན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ་ཟེར་བ་ལྟ་བུའི་བྱིངས་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚིག་འདི་འདྲ་བ་འཛེམ་པ་མེད་པར་ངོ་མཐོན་དུ་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ་བཅུག །འདི་སྐབས་ཐལ་བ་གཞན་ཀུན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་དེས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་ཐད་ནས་མཁན་ཆེན་གྱིས་ཚོགས་བརྒྱད་མི་བཞེད་དེ་གཞུང་དུ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར། བཞེད་ན་ཚོགས་དགུ་བ་དྲི་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་བཞེད་དགོས་ཟེར་ཀྱང་། དྲི་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་ཟེར་ན་བཞེད་མི་ཆོག་པ་ཅི་ཡོད། བཞེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲུབས་དང་ལེགས་སོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་སེམས་ཙམ་པ་ཚོགས་དྲུག་འདོད་མཁན་གྱི་ཡིད་རྟོག་མེད་ལས་གནས་དོན་ལུས་སུ་སྣང་བར་འདོད་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱ་གཞུང་འགའ་ན་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཡིད་རྣམ་ལ་བསྡུས་ནས་ཚོགས་དྲུག་གི་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་ཡིན་མོད། དེས་ཀུན་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་ཁེགས་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་རྣམ་རྟོག་མེད་ལ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཁོ་ན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་། གནས་དོན་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་འཛིན་པ་དང་། སྨིན་པའི་ཆ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱི་མ་དེ་དོན་ཀུན་གཞི་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་འཆི་བ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཡིད་རྟོག་མེད་སྔ་མའི་ཆ་ཡོད་པར་སུ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་ནུས། དེས་ན་རྒྱལ་དབང་ཀློང་ཆེན་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་མ་བརྟག་པར་དེས་སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་མ་དགོངས་ཞེས་བདག་གིས་སྨྲ་མི་ཕོད་དེ། བཀའ་དྲིན་ཅན་འདིའི་རྗེས་
13-1-194a
སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱལ་བའི་གསུང་ལྟར་ཚད་མར་གྱུར་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་མི་སྲིད་པས་ཕ་རྗེས་བུ་འཇུག་གི་དཔེ་ཅི་ནུས་སྐྱོང་བ་ལས་སྡིག་པའི་ཕྲུ་གུ་མ་ཡི་གཤེད་ལྟ་བུའི་ཚིག་འཛེམ་པ་མེད་པར་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ་སྟེ། ངོ་ཚ་མེད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲ་བསམ་ན། སྨྲོས་ཤིག་དང་རིགས་པའི་སྟོབས་དང་ནུས་པའི་མཐུ་ཅི་ལ་བབ་ཀྱང་འགྲན་འདོད་བྱུང་ཚེ་ངེས་པར་འགྲན་པས་སྒུགས་ཤིག་ཨང་། ཡིད་ཤེས་ཕྲ་བ་ལ་ཀུན་གཞིར་བརྗོད་ན་ངོ་བོའམ་ལྡོག་པ་གང་ལ་ཟེར་སོགས་འགྲེལ་པར་བརྟགས་པའི་ལན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟེན་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དུ་བག་ཆགས་འཛིན་ནུས་ན། དེ་ཀུན་གཞི་ལས་མ་འདས་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ན་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཀུན་གཞིའི་དགོས་ནུས་མེད་པར་བརྟགས་པ་གཉིས་པོའི་སྔ་མའི་ལན་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས་གོང་གི་གསུང་དེས་བཏབ་ཟེར་བ་ནི་དངོས་ལན་མེད་པར་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཆུད་གསོན་པ་སྟེ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་དེ་ལྟར་གསུངས་ཀྱང་རང་བཞེད་ནི་མིན་པར། ཀུན་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ན་མི་འཐད་ཚུལ་པད་དཀར་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན་ལ། དེ་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་འདོད་མཁན་བྱུང་ཞེས་པ་གྲུབ་མཐའི་བཞེད་པ་དེ་ལྟར་བྱུང་ཞེས་གསུང་བ་ཙམ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་གི་ཁས་བླངས་ཚོད་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། མཐར་གྲུབ་དོན་ལ་ཀུན་གཞི་ལས་མ་འདས་པར་གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的藏文直译：
若主张"若是意识则必定是自证"，则"若是意识则必定是无分别"的说法，只是听说过"自证无分别"这一词而对自证的意义毫无确定的表现。因为有分别的意识虽然相对于外境是有分别的，但从内在自证的角度看是无分别的，这并不矛盾。正如法称的论典中广泛解释的那样，在此之前未曾听闻过如此清晰的阐述，现在看了以后才与其他智者讨论不是更好吗？
因此，这类谬误就像说"若是瓶子则必定是无常，因此若是瓶子则必定是非相应行"一样，这种不了解要点的言词，谁让你毫无顾忌地以骄傲的态度来说呢？从这点也能理解，此处其他所有的谬误也与此相同。
关于阿赖耶识，你说大堪布不承许八识集，因为论典中不清楚；若承许，则也应承许第九识无垢识。然而，若将无垢识称为如来藏，有什么不可以承许的呢？若你能证明他承许，那很好。
全知者大宝说，有些唯识派承许六识集，认为无分别意识显现为所依、对境和身体，一些汉地论典中也有这种说法。按照那种观点，阿赖耶识被归入意识中，建立六识体系，但这怎么能否定阿赖耶识在名言中的存在呢？
因为无分别意识分为：仅取意境的识，执持所依、对境、身体习气的识，以及成熟的两个部分中，后者实际上就是阿赖耶识。否则，在死亡和入定等情况下，谁能证明前一部分的无分别意识存在呢？
因此，在未研究胜者龙钦巴深奥见解的情况下，我不敢说他没有思考唯识宗的宗义，因为我追随这位恩师，并且因为佛语作为量无法被理性所违背，所以我尽力维护子随父行的比喻，而不是像罪孽深重的孩子杀害母亲一样毫无顾忌地说话。如果你这个无耻之人想说，那就说吧，无论理性的力量和能力如何，如果你想挑战，我一定会迎战，等着吧！
关于将细微意识称为阿赖耶识时，是指其体性还是反体等的问题，你在注释中考察后回答说：如果能以所依能依的方式执持习气，那就是阿赖耶识；如果不是这样，则只是假立，没有阿赖耶识的功用。关于这两种考察中的第一种回答，你说全知龙钦巴已经用上述言教给出了回答。这是没有直接回答而亵渎全知者的意趣，因为虽然全知者如是说，但那并非他自己的观点。
如果在名言中无阿赖耶识，[龙钦巴]在《白莲花》中广泛论证了这不合理的道理。所谓"有些主张六识的人"只是说宗义中有这样的观点。即便如此，虽然在他们的主张范围内是那样，但最终实际上不超出阿赖耶识，正如刚才所解释的那样。
;


 །ཡང་ཁོ་ན་རེ་གཉིས་པའི་ལན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ། རྒྱན་སྟུག་པོ་ལས། ས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་སྟེ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དགེ་བའང་དེ། །སྙིང་
13-1-194b
པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིས་སྒྲས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ལུང་སོགས་དྲང་བ་ནི་ཕར་སོང་ཟེར་བ་ལ་དེར་འོང་ངམ་ཞེས་པའི་ལན་བཏབ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ཚན་ཀུན་གཞི་ཉིད་དཔྱད་པ་ཡིན་ན་འཁོར་བའི་གནས་དོན་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་འཛིན་ནུས་ཡིན་མིན་དཔྱད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་ཅི་ལ་དྲང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འཁོར་བའི་ཀུན་གཞིར་གསུངས་པར་འདུག་སྙམ་པའི་ལུང་འདྲེན་འདི་རང་མཚང་སྟོན་པར་ཟད་དོ། །ཀུན་གཞིའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་ཀུན་གྱིས་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་འཛིན་མི་ནུས་བཞིན་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་འཛིན་པ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཡ་གྱལ་ཀུན་གཞིར་བཏགས་པ་ཁོ་ནར་ངེས་སྙམ་པ་ནི་ནོར་བ་རྔམ་པོ་ཆེ་སྟེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ལ། འཁོར་བའི་ཀུན་གཞི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་ཀུན་གཞིར་གསུངས་ན། ད་ལན་ཡིད་ཤེས་རྟོག་མེད་ལ་ཀུན་གཞིར་བཏགས། བཏགས་པའི་དོན་ཀུན་གཞི་ཡིན་ཚུལ་ནི་ཅི་ཡང་བཤད་དུ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་དགོས་པ་འགྲུབ་ཀྱི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་ཅི་ཕན་ཏེ། མིང་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་སྐྱེས་ནས་བརྗོད་པའི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞིར་གྲགས་ཚད་ཅི་ལ་དཔྱད། སྐབས་འདིར་བག་ཆགས་འཛིན་པའི་ཀུན་གཞིར་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་དགོས་པར་བདག་གིས་ནི་མ་སྨྲས། ངོ་བོ་ཐ་དད་ལ་རྒྱུད་ཐ་དད་དམ། བྱེད་ལས་ཐ་དད་གང་ཡིན་ཞེས་
13-1-195a
བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་ཡིན་མོད་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་ན་འགྲོ་ལ་ཤེས་རྒྱུད་གཉིས་མི་མངའ། ཞེས་སོགས་ལུང་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་མིག་ཤེས་རྣ་ཤེས་ལ་སོགས་སྐྱེས་བུ་དྲུག་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཁྱོད་གཅིག་པུས་ཡུལ་དྲུག་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་གཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱི་གསང་མཐོན་པོས་དབུ་མ་བས་ཀུན་གཞི་བཞེད་མི་རུང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྨྲ་ནུས་ན་མི་ལེགས་པ་ཅི་ཡོད་དེ། ཀུན་གཞི་མེད་ན་ངེད་ལ་ལྷག་པར་མི་རུང་བ་མེད་ཀྱང་། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། འཆི་བ་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་མི་རུང་བ་སོགས་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེའི་དོན་དགོངས་པ་ཅན་དུ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པ་རི་རྭ་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་ནུས་ན་དེ་ནས་གསང་མཐོན་པོར་བསྒྲག་ཆོག་གི། རིགས་པ་མེད་པར་རྗེས་བརྗོད་ཙམ་ནི་གསང་མཐོ་ཡང་རུང་ཁྱི་རྒན་ངུ་འབོད་ཀྱི་དཔེ་ལས་མ་འདས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的藏文直译：
又有人说第二个问题的回答已由薄伽梵作出："庄严经云：'诸地种种皆阿赖耶，如来藏也是善法，以阿赖耶名称，诸如来为显示彼藏。'"引用这段经文就像对"走那边去"的问题回答"要来这里吗"一样不相干。
在此处讨论的是八识集中的阿赖耶识本身，考察的是它能否执持轮回的所依、境界、身体的习气，怎么会扯到胜义阿赖耶如来藏呢？这种引用认为如来藏被说为轮回的阿赖耶，只是在暴露自己的缺陷而已。
认为所有可以用阿赖耶名称表示的都不能执持轮回习气，而执持轮回习气的只能是被假立为八识之一的阿赖耶，这种想法是极大的错误。如来藏是无漏法的所依，轮回的阿赖耶是有漏法的所依，因此都被称为阿赖耶。如今，将无分别意识假立为阿赖耶，却无法解释它如何成为假立的阿赖耶，只有这样才能达成你的目的，引用如来藏有什么帮助呢？这只是因名称混淆而产生的言论。
因此，不是考察所有称为阿赖耶的东西，而是考察在此处将执持习气者假立为阿赖耶是否有意义。
我没有说仅仅因为体性不同就必须成为不同相续。我是质询体性不同时，是相续不同还是作用不同，但如果同一人相续中的所有意识虽体性各异却不成为一相续，则"众生不具二种识相续"等经文如何解释？你的眼识、耳识等将如同六个人的相续识那样，你一个人就无法建立知道六境的名言。
如果你能大声说出中观师不应承许阿赖耶的理由，有什么不好呢？虽然对我们来说没有阿赖耶也没有特别不合理之处，但大车师无著用死亡和入定的情况不合理等理由证明[阿赖耶的存在]，并以理证明《楞伽经》等经典的意义是具有隐义的。如果能证明即使在名言中阿赖耶也像山角和主宰一样不存在，那时可以高声宣布；没有理由只是人云亦云，即使声音再高，也不过是老狗随声吠叫的比喻而已。
;


 །མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་དྲང་ངེས་སོགས་བཤད་པ་ཡོངས་གྲགས་ལྟར་བྲིས་པ་ལ་དཔྱད་འོས་ཆེར་མེད། གཞན་དབང་དོན་དམ་དུ་མི་བསྡུ་བར་བཤད་པ་འདི་ལའང་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དེ། དོན་དམ་ཡོངས་གྲུབ་གཅིག་པུ་ལ་བཤད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་ལ། གཞན་དབང་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་ཞེས་སོགས་སུ་བཤད་པའང་ཡོད་མོད། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། གཞན་དབང་གི་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་འདི་རྣལ་འབྱོར་
13-1-195b
སེམས་ཙམ་པའི་འདོད་པ་ཐུན་མིན་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་བཟུངས་ནས་གནས་ཚུལ་ལ་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་རིག་ཉིད་དོན་དམ་དུ་བཞག་པ་ལ་གོ་བ་འགང་ཆེ་སྟེ་གཞན་དུ་ཀུན་བཏགས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ལ། གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་མ་བསྒྲུབས་ན། བདག་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཆ་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱི་ཡོངས་གྲུབ་ལ་རྣམ་རིག་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་ག་ལ་ཡོད། གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་དེ་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་གྱི་གཞན་དབང་མིན་ཟེར་ན་ཚུལ་དེ་ལྟར་གོ་བའི་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་དམ་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་བ་དེ་བདེན་མོད། ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཁས་ལེན་ཚུལ་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་གྱིས། མིན་ན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་རིག་བདེན་པར་གྲུབ་ཚུལ་གང་ལྟར་ཡིན་སྨྲ་དགོས་སོ། །ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདུས་བྱས་བདེན་པར་གྲུབ་པོ་སྙམ་ན། སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེ་འགག་སོགས་དང་ལྡན་པ་ལ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞིང་། འདུས་བྱས་དང་ནང་གི་ཆོས་ཡིན་པས་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཀྱི་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྫོགས་ཚུལ་དེ་ཞོག་དང་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །ཚུལ་འདིས་སྨྲ་བ་ཉབ་ཉོབ་མང་པོ་གཞན་ཡང་བསལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་གི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་མིན་ཏེ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ན། བདེན་གྲུབ་ཡིན་རྒྱུའི་རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་སྨྲ་དགོས་སོ། །དེས་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སུ་གྲུབ་པར་སེམས་ཙམ་པས་འདོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་
13-1-196a
གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང་། །དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང་། །ཡོད་དང་སྤྲོས་ཀུན་ཡུལ་མིན་རང་བཞིན་ཡོད། །ཅེས་ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ལྟར་དེ་འདྲའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅེས་འདོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པའི་ལུང་། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཕུང་པོ་ཉིད་འགྱུར་བ་དང་འགག་པའི་དོན་ལ་རྒ་ཤིར་བཏགས་ཏེ། ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་མ་མི་བརྟན་པ་དང་འགག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར། འགག་པའི་ཆ་དངོས་མེད་རྐྱང་པ་དེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ལོགས་སུ་སྐྱེ་ཚུལ་མེད་པས་སོ། །ལོགས་སུ་མེད་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་ཆ་ལས་བཏགས་པའི་ཕྱིར་བཏགས་ཡོད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་པོར་འཇོག་གོ་སྙམ་ན་བུམ་པའི་སྤྱི་དང་བདག་མེད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的藏文直译：
对于三性和了义不了义等按通行解释所写的内容，没有太多需要考察的。对于此处所说不将依他起纳入胜义的解释，也有各种观点：通常将胜义只解释为圆成实；也有将依他起作为所诠胜义等的说法。如"远离一和多，识是胜义所许"以及依他起的识本身为遍计所执空的非遮空性，这是瑜伽行唯识派的特殊主张。
从这个角度出发，在实际情况下将二空的唯识立为胜义是很重要的理解，否则，虽然遍计所执自性为空，但若不证明依他起为遍计所执空，那么仅仅是离二我的空分的圆成实中，哪里有唯识实有的含义？
若说二空的识是圆成实而非依他起，按照你所理解的观点，你说"若是胜义则必定是无为"这话虽然正确，但如果有承认识为无为的方法，你就那样做；如果没有，就必须说明二空的唯识如何成立为真实。
如果认为刹那识是有为且真实成立，那么刹那[识]具有生灭等是执着，并且是有为和内法，那么请解释唯识宗所谓的二空真如胜义中如何具足十六空性，那将非常好。通过这种方法，也能明白许多其他含糊不清的言论都被消除。
如果所诠依他起的刹那识也是世俗而非胜义，因为了知其无生等，那么就必须说明哪个是应当真实成立的识。
因此，应该了解唯识宗主张离一切能取所取戏论的识本身成立为实相，如《入中论》所言："故依他起性，为假有之因，有而非戏境，自性有。"如此描述前者的主张，应当了解，这种真如虽然超越有为无为等戏论的对境，但自性不空，本性存在。
为了证明灭是实法而引用的经文"以生缘故有老死"，这是指实法蕴本身的变化和灭尽之义而假名为老死。除了蕴的刹那无常和灭尽之外，怎么会单单说灭尽这一非实法部分是由生缘所生呢？因为除了蕴的刹那实法之外，没有另外产生一个灭尽的实法的方式。
如果认为虽然没有单独[存在]，但由于实法在第二刹那不住的特性而假立，因此只是从假有的角度安立为实法，那么瓶子的共相和无我等一切也将成为实法。
;
Human: 这些是用于人类学和语言学术用途，请完整直译成简体中文，不要意译缩略，如果文件中有重复的部分也照译不要省略，藏文不要对照输出; 遇到原文是对仗诗歌体时译文也请尽量对仗; 如遇种子字和咒语，以（藏文，梵文拟音，梵文天城体，梵文泰卢固体，汉语字面意义，汉语拟音）六种形式按照紧凑而不省略的长句排列显示： །དངོས་དང་བཏགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པར་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་ཁྱད་མེད་དུ་འདོད་པ་ལ་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ས་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མཐའ་ཡས་པ་གསལ་བར་གནས་པ་ལས་ཅི་ཡང་ཤེས་མ་མྱོང་བར་སྒྲོ་སྐུར་ཡོད་པ་གསལ་ཏེ། དངོས་པོ་མ་ཡིན་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་ཐོགས་མེད་དང这些是用于人类学和语言学术用途的藏文直译：
关于三性和了义不了义等的解释，按照通行方式所写，没有太多需要考察的。对于这里说的"依他起不归为胜义"，也有各种不同观点。将胜义唯归为圆成实是广为人知的，虽然也有将依他起法称为胜义等的说法。正如"离一和多的，识被认为是胜义"所言，依他起识本身为遍计所执所空的非遮空性，这是瑜伽行唯识派的特有主张。
持此观点时，理解实际情况下二空的唯识本身被安立为胜义是很重要的。否则，遍计所执自性为空，而依他起不被证明为遍计所执所空，那么在仅仅离二我的空分圆成实中，哪里有真实成立的唯识之义？
若说二空的识是圆成实而非依他起，按照这种理解的主张，你所说的"若是胜义则必定是非有为"是对的，但如果有承认识是无为的方式，那就这样做；若没有，就必须说明二空的唯识如何真实成立。
如果认为刹那识是有为且真实成立的，那么刹那识具有生灭等，是执取，是有为及内法，那么请阐述唯识宗观点中二空的真如胜义如何完全具足十六空性，那将非常好。通过这种方式，也应知道能消除许多其他杂乱的言论。
如果法依他起的刹那识也是世俗而非胜义，因为认识到它不实有生等，那么必须说明哪个识是应当真实成立的。因此，应当了解唯识派认为离一切能取所取戏论的识本身成立为实相。如《入中论》所言："因此依他起自性，成为假这些是用于人类学和语言学术用途的藏文直译：
对于三性和了义不了义等的解释，按照众所周知的方式记述，没有太多值得考察的。关于说明依他起不归入胜义的观点，也有各种不同的说法。将胜义只解释为圆成实是众所周知的，但也有将依他起法解释为胜义等的说法。如"离一与多的，识是胜义所许"等，以及依他起识本身为遍计所空的非遮空性，这是瑜伽行唯识派的特殊主张。
从这个角度理解，在实际情况中将二取空的唯识本身安立为胜义非常重要，否则，若只证明遍计所执以自性空，而未证明依他起为遍计所空，则在仅仅离二我的空分圆成实中，怎么会有唯识真实存在的义理呢？
若说二取空的识是圆成实而非依他起，那么按照这种理解的主张，你所说的"若是胜义则必定是无为"这点虽然正确，但如果有承认识为无为的方式，请如此做；若没有，则必须说明二取空的唯识如何成立为真实。
如果认为刹那心识是有为且真实存在，那么刹那是指具有生灭等特征，是有为和内法，因此按照唯识宗的二取空的真如胜义中，十六空性如何圆满，请放下这种说法，那会更好。通过这种方式，也应当了解到可以消除许多其他琐碎的言论。
若法依他起的刹那识也是世俗而非胜义，因为若证悟它不存在生等，则必须说明什么是应该真实存在的识。
因此，应当了解唯识宗认为离一切能取所取戏论的识本身成立为实相，如《入中论》云："故彼依他起自性，为有施设名言因，有及一切戏论境，非自性有"。如同前述所说对方的观点，应知这样的真如虽然超越有为无为等戏论境界，但以不空自性的本质而存在。
为证明灭是实法而引用的经文："以生为缘故老死"，是指实法蕴体本身的变化和灭尽之义而假立为老死。除了蕴的刹那无常和灭尽外，怎么会说仅仅灭尽这一无实法是由生缘所生呢？因为不存在从蕴的刹那实法之外，另外生起一个灭的实法的方式。
如果认为虽然不是另外存在，但由于实法在第二刹那不住的方面而假立，因此只是从假有的角度安立为实法，那么瓶子的共相和无我等一切也都将成为实法。
;


 །ཁོས་རིགས་པ་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ན་ཆུ་མེད་པས་འབྲས་ཉེས། ཟན་མེད་པས་བུ་ཤི་ཞེས་གྲགས་པ་ཡོད་ལ། དེ་དག་ནི་ཞིག་པ་དངོས་པོའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཟེར། མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ན་ཆུ་མེད་པས་མི་ཤི་བ་ལྟ་བུ་ཕན་ཚུན་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། ཟན་ཆད་པས་བུ་ཤི་བ་ལྟར་ཞིག་ནས་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་སྤངས་
13-1-196b
ནས་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། གཙོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་རྫུན་པ་དང་། རྟ་ལ་རྭ་མེད་པས་སྲབ་བཅུག་བདེ་བ་ལྟ་བུ་གཏན་ནས་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། མདོ་ལས་སྣང་བ་དང་མིག་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས་གཟུགས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་གསུངས་པས་ནམ་མཁའ་ཡང་དངོས་པོ་ཡིན། བདག་མེད་པས་འཇིག་ལྟ་ལྡོག་པ་སོགས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་བཞག་པའི་རྣམ་གཞག་འདི་དངོས་མེད་ཀུན་ལ་འོང་ཤེས་པས་ན། དངོས་མེད་ཡིན་ནོ་ཅོག་ཀུན་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དངོས་མེད་ཅེས་པ་གཞི་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དངོས་མེད་ཀྱི་མཚན་གཞི་གང་ལ་བྱ་སྨྲ་དགོས་སོ། །ལར་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ཞིག་པ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་དུས་ས་བོན་ཞིག་པའི་རྒྱུ་དེ་ས་བོན་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ས་མྱུག་གི་བར་དུ་ཞིག་པས་ཆོད་མ་ཆོད་ཞིག་སྨྲ་མ་ཤེས་བཞིན་ཏུ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་རྒྱུ་གང་གིས་འཇོག །མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་འཇོག་ན་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཁས་བླང་ཆོག་གི་ཡོངས་སུ་མ་གྲགས་པའི་ཞིག་དངོས་སྒྲུབ་པའི་ཚེགས་ཀྱིས་ཅི་བྱ། ཁོ་ན་རེ་ས་མྱུག་གི་བར་དུ་ཞིག་པས་ཆོད་མ་ཆོད་ཅེས་བརྟགས་པ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དྲི་བར་གྱིས་ཟེར་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤི་བ་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་དང་། རྒ་ཤིས་མ་རིག་པ་བསྐྱེད་པ་སོགས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་དུ་བསྟན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཞིག་པའི་རྒྱུར་གསུངས་ནས་ཞིག་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་རྒྱུར་གསུངས་པའི་དོན་མ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བཀའ་འདྲི་ཅི་ཞིག་ཞུ། བརྟགས་ན་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་
13-1-197a
དང་ཞིག་མ་ཞིག་སོགས་ཀྱི་འཐད་པ་བྲལ་ཡང་རྟེན་འབྱུང་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གསུངས་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཀྲལ་བ་བཞིན་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་འཐད་པ་མི་བཙལ་བར་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་འཇུག་ཆོག་གི་དཔྱད་ནས་དངོས་པོར་ནན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཁྱོད་ཡིན་པས་ན། ས་བོན་མ་ཞིག་བཞིན་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་ཞིག་པ་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ངེས་པར་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ས་བོན་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པས་ན་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ས་བོན་ཡིན་མིན་ཙམ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་སྨྲ་དགོས་ཏེ། ཚུར་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་སྐྱབས་བྱས་པ་ནི་དགྲ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་འདྲ་བས་ན་མི་འོས་ཁུར་ཆེན་བླངས་ཕན་ཆོད་སྒྱིད་པ་མ་འདར་ན་ལེགས་སྙམ་མོ། །ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་ཐད།རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལ་འཁོར་བ་སྤོང་བ་ལ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྤོང་མི་དགོས་པར་འདོད་ཅེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག །ས་བོན་དྲུང་ནས་མ་ཕྱུང་བར་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ག་ལ་ཡིན། ཡང་གང་ཟག་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཅན་ཀུན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ནུས། དེ་མ་ནུས་ན་ཤེས་བྱའི་གྲངས་བཞིན་རྟོགས་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཟེར། འདི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་རུང་བའི་སྟེང་དུ་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་ན། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་ནུས་ཏེ། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的藏文直译：
他提出理由说："世间上常说'因无水稻子受损'、'因无食子死亡'，这些都是灭为实法的证明。"在荒漠中因无水而人死亡这类相互不存在也是实法；如同因食物断绝而子死亡那样，灭后不存在也是实法；如同断除烦恼而获得解脱那样，断除后不存在也是实法；因为主宰不存在所以数论派的宗义是虚假的，以及如马无角而缰绳舒适等完全不存在也是实法；经中说光、眼和虚空是色境所缘的条件，所以虚空也是实法。
通过了解依据"无我故颠倒见得以遣除"等无的名言而安立的建立适用于一切无实法，所有的无实法都会变成实法，因此"无实法"成为无基础的说法，故你必须说明在你的观点中什么是无实法的事例。
总之，这个实法与无实法的区别是否在于有无从因生起等？若是，当承认灭为实法时，种子灭的因是种子还是不是？若是，种子与苗芽之间是否被灭所隔断？在不知如何回答的情况下，以什么因缘安立灭为实法？
如果不经观察思择而安立，那么实法与无实法也可以不经分析而只承认从因生果，何必费力去证明这个不为人知的灭实？
有人说："种子与苗芽之间是否被灭所隔断，这种考察应当询问薄伽梵。"虽然如此，薄伽梵只是教导死由因生，老死生无明等只是缘起，并未说因本身是灭的因，然后说灭本身是果的因，若不是这个意思，有什么好询问的？
虽然观察四边生与灭不灭等不合理，但教导的是缘起不欺的道理，诸大车师也是如此解释。我们也不应通过分析因果来寻求合理性，而可以不经观察分析而实行。但你执意经过观察而坚持证明实法，所以，因为种子未灭不可能生长，灭必然先于果而存在，而且你承认它是异于种子的实法，就必须回答灭的因是不是种子这个简单问题。反过来寻求不经观察分析的庇护，就像向敌人顶礼一样不合适，既然已经担负了这个重担，希望你不要胆怯。
关于声闻缘觉是否了悟法无我的问题，自续派主张可以断除轮回而不必断除轮回根本，这是什么意思？不从根本拔除种子而使轮回停止，怎么会是大车师的观点呢？
又说，若了悟人无我，能够了悟一切所诠为无我；若不能，则应按照所知的数量而了悟，就会成为无穷。这是偏离正道的，因为若见任何法上超越肯定否定的非分别空性，由于一法是一切法的真如，所以能见一切法的真如。如所言："一法的空性，即是一切的空性。"
;


 །ཉན་ཐོས་ཀྱི་བདག་མེད་མཐོང་བ་ནི། གང་ཟག་རང་
13-1-197b
བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་པ་མེད་པར་དགག་པའི་སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཙམ་མཐོང་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དུ་མཐོང་ག་ལ་ནུས་ཏེ། གྲུབ་མཐའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཞིན་སྟེ། ཉན་རང་འཕགས་པའི་རྟོགས་རིགས་གསུམ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ན་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན་ནོ་སྙམ་ན། ཀ་ཡེ་བཞིན་བཟང་རིགས་པ་དེ་བརྗོད་ཅིག །ཁོ་ཡིས་སྨྲས་པ། ཉན་ཐོས་པས་རགས་པ་རྣམས་མི་བདེན་པར་ཆ་མེད་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱིས་གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཆ་མེད་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་དུ་རྟོགས་པ་འདིས་དབུ་མ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བདེན་སྟོང་རྟོགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། རགས་པ་དང་གཟུང་ཡུལ་མ་གྲུབ་པར་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་དེ་དག་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དང་གོང་མའི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཞིང་། སྔ་མས་རྟོགས་ཟིན་ལ་ཕྱི་མས་སྐྱེད་འདོན་རྒྱུ་ཡང་མེད། སྔ་མས་བཞག་པ་ཕྱི་མས་མི་བཤིག་པར་རིམ་གྱིས་སྔ་མའི་མ་རྟོགས་པའི་ཆ་གོང་མས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ནི་རགས་པ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་གོང་འོག་ཁྱད་མེད་ལ། མིན་ན་ནི་གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་སྐབས་སུ་རགས་པ་མ་གྲུབ་པར་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པའི་དབུ་མའི་སྒྲུབ་ཚུལ་དེ་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་ཕྲ་མོ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་རགས་པ་སྔ་ནས་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ད་དགག་ཅི་དགོས། དགོས་ན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པར་རང་རྒྱལ་
13-1-198a
གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་ནུས་ན་དེ་དབུ་མའི་སྐབས་ནས་བཤད་པའི་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཚུལ་དང་ཁྱད་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་རྡུལ་ཆ་མེད་ལ་ཕྱོགས་ཆ་བརྟགས་པ་དེས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཀྱང་ཆ་མེད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་ན་དབུ་མའི་སྐབས་ཀྱི་ཆ་མེད་ལ་དཔྱད་པ་དེས་ཀྱང་གོ་མི་ཆོད་དེ། དེ་གཉིས་རིགས་པ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་བདེན་མེད་མ་ཤེས་ཕན་ཆད་རྡུལ་བདེན་མེད་མི་ཤེས་པའི་ཤེས་བྱེད་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། བ་ལང་མ་དམིགས་པའི་ཚད་མས་བ་ལང་ཁེགས་ཀྱི། རྟ་ཡོད་པས་བ་ལང་མི་ཁེགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཆོས་གཞན་བདེན་མེད་དུ་མ་ཤེས་པས་འབྲེལ་མེད་གཞན་བདེན་མེད་དུ་མཐོང་ཐབས་མེད་ན། བུམ་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་སོགས་ནམ་ཡང་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞེ་འདོད་འདི་ལྟ་ན། གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་རང་ལམ་ན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྒོར་གྱུར་པའི་ལམ་མེད་ངེས་སུ་སོང་བས། གྲུབ་མཐའ་དེའི་རང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལ་རང་ལམ་དེས་ནམ་ཡང་ཐར་པ་མི་ཐོབ་ལ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་གཞུང་ནི་དེས་མ་ཐོས་མ་བསམས་མ་མོས་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་རང་ལམ་ན་ཐར་བ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བའི་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ལྟ་བུ་འདི་ཁྱོད་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སུ་ཞིག་གིས་བསླབས།ཡང་ཆ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཆ་བཅས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། སྨྲས་པ། ཆ་མེད་མེད་ན་ཆ་བཅས་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཅི་ཟེར། ཆ་མེད་མེད་ཀྱང་ཆ་བཅས་ཡོད་དེ། ཆ་མེད་མི་སྣང་
13-1-198b
ཞིང་ཆ་བཅས་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཟེར་ན་ཆ་བཅས་ཀྱི་རྩོམ་གཞི་ཕྲ་བ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེའི་རྩོམ་གཞི་ཡང་ཆ་བཅས་ལས་འོས་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རྩྭ་འཇག་གཅིག་གི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ཀྱང་མཐའ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་དགོས་ན། གང་གཱའི་ཀླུང་གི་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་མདོ་ལས་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུའི་རྡུལ་ལ་མང་ཉུང་གང་གིས་འཇོག་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་སོ།

 །ཉན་ཐོས་ཀྱི་བདག་མེད་མཐོང་བ་ནི། གང་ཟག་རང་
13-1-197b
བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་པ་མེད་པར་དགག་པའི་སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཙམ་མཐོང་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དུ་མཐོང་ག་ལ་ནུས་ཏེ། གྲུབ་མཐའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཞིན་སྟེ། ཉན་རང་འཕགས་པའི་རྟོགས་རིགས་གསུམ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ན་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན་ནོ་སྙམ་ན། ཀ་ཡེ་བཞིན་བཟང་རིགས་པ་དེ་བརྗོད་ཅིག །ཁོ་ཡིས་སྨྲས་པ། ཉན་ཐོས་པས་རགས་པ་རྣམས་མི་བདེན་པར་ཆ་མེད་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱིས་གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཆ་མེད་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་དུ་རྟོགས་པ་འདིས་དབུ་མ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བདེན་སྟོང་རྟོགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། རགས་པ་དང་གཟུང་ཡུལ་མ་གྲུབ་པར་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་དེ་དག་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དང་གོང་མའི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཞིང་། སྔ་མས་རྟོགས་ཟིན་ལ་ཕྱི་མས་སྐྱེད་འདོན་རྒྱུ་ཡང་མེད། སྔ་མས་བཞག་པ་ཕྱི་མས་མི་བཤིག་པར་རིམ་གྱིས་སྔ་མའི་མ་རྟོགས་པའི་ཆ་གོང་མས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ནི་རགས་པ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་གོང་འོག་ཁྱད་མེད་ལ། མིན་ན་ནི་གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་སྐབས་སུ་རགས་པ་མ་གྲུབ་པར་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པའི་དབུ་མའི་སྒྲུབ་ཚུལ་དེ་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་ཕྲ་མོ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་རགས་པ་སྔ་ནས་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ད་དགག་ཅི་དགོས། དགོས་ན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པར་རང་རྒྱལ་
13-1-198a
གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་ནུས་ན་དེ་དབུ་མའི་སྐབས་ནས་བཤད་པའི་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཚུལ་དང་ཁྱད་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་རྡུལ་ཆ་མེད་ལ་ཕྱོགས་ཆ་བརྟགས་པ་དེས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཀྱང་ཆ་མེད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་ན་དབུ་མའི་སྐབས་ཀྱི་ཆ་མེད་ལ་དཔྱད་པ་དེས་ཀྱང་གོ་མི་ཆོད་དེ། དེ་གཉིས་རིགས་པ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་བདེན་མེད་མ་ཤེས་ཕན་ཆད་རྡུལ་བདེན་མེད་མི་ཤེས་པའི་ཤེས་བྱེད་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། བ་ལང་མ་དམིགས་པའི་ཚད་མས་བ་ལང་ཁེགས་ཀྱི། རྟ་ཡོད་པས་བ་ལང་མི་ཁེགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཆོས་གཞན་བདེན་མེད་དུ་མ་ཤེས་པས་འབྲེལ་མེད་གཞན་བདེན་མེད་དུ་མཐོང་ཐབས་མེད་ན། བུམ་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་སོགས་ནམ་ཡང་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞེ་འདོད་འདི་ལྟ་ན། གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་རང་ལམ་ན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྒོར་གྱུར་པའི་ལམ་མེད་ངེས་སུ་སོང་བས། གྲུབ་མཐའ་དེའི་རང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལ་རང་ལམ་དེས་ནམ་ཡང་ཐར་པ་མི་ཐོབ་ལ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་གཞུང་ནི་དེས་མ་ཐོས་མ་བསམས་མ་མོས་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་རང་ལམ་ན་ཐར་བ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བའི་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ལྟ་བུ་འདི་ཁྱོད་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སུ་ཞིག་གིས་བསླབས།ཡང་ཆ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཆ་བཅས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། སྨྲས་པ། ཆ་མེད་མེད་ན་ཆ་བཅས་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཅི་ཟེར། ཆ་མེད་མེད་ཀྱང་ཆ་བཅས་ཡོད་དེ། ཆ་མེད་མི་སྣང་
13-1-198b
ཞིང་ཆ་བཅས་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཟེར་ན་ཆ་བཅས་ཀྱི་རྩོམ་གཞི་ཕྲ་བ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེའི་རྩོམ་གཞི་ཡང་ཆ་བཅས་ལས་འོས་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རྩྭ་འཇག་གཅིག་གི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ཀྱང་མཐའ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་དགོས་ན། གང་གཱའི་ཀླུང་གི་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་མདོ་ལས་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུའི་རྡུལ་ལ་མང་ཉུང་གང་གིས་འཇོག་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་སོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
声闻见到的无我
声闻所见的无我，即是了解人无自性的一种方式，仅仅看到单一的否定性空性，不能见到一切法的无我。怎么能够看到一切法无我呢？这就像各种不同层次的宗派体系一样。声闻、缘觉圣者的三种证悟类型，如《现观庄严论》中所说。
若你认为这是自续派的观点，经过理性分析不合理而不接受，那么，善良的人啊，请说出你的理由！
他说道：声闻了解粗大事物不真实，仅仅是无分微尘；缘觉了解所取境连无分微尘也不存在；唯识宗了解能取所取二者皆空。这些并不是中观所说的真实空性的了解。
对此，我要问你：分析粗大事物和所取境不成立的那些理论，不是下部和上部宗派共有的吗？前者已经了解的，后者还能再加什么？后者不应破坏前者所建立的，而是逐渐揭示前者未了解的部分，难道不是这样吗？
如果是这样，那么仅仅了解粗大事物不真实这点上，各宗派没有差别；如果不是，那么你就必须说明在下部宗派分析粗大事物不成立的理论之外，中观还有什么更好的证明方法。
如果你说是破除无分微尘的理论，那这只是破除细微事物的理论，因为粗大事物早已被否定了，现在还需要否定什么？若仍需要，将导致无穷后退。
再者，如果缘觉也能了解无分微尘不成立，那么这与中观所说的了解无分微尘不成立有何区别？如果理解微尘无分是通过分析方位部分而得出其不成立，但这不足以理解无分微尘的非真实性，那么中观对无分微尘的分析也不足够，因为两者使用的是相同的理论方法。
当意识的非真实性未被理解时，有什么理由说微尘的非真实性就不能被理解？就如同不见牛的有效认知可以排除牛的存在，而马的存在并不妨碍排除牛一样。如果因为不了解其他法的非真实性就不能见到不相关事物的非真实性，那么，由于瓶等存在，主要神等永远不能被排除，这成了荒谬的结论。
根据你的真实意图，下部宗派的自道中若确定没有通往解脱的道路，那么专修该宗派道路的人通过自道永远无法获得解脱；而他们既未听闻、思考或信仰应成派的教义，又怎能理解它？因此，宣称下三部宗派的自道中没有解脱，这种类似密宗根本堕罪的说法，是哪位善知识教给你的？
另外，关于用破除无分的理论来说明无分微尘在所知中不可能存在，而是有部分的说法。对此我说：若无分不存在，有部分也不可能存在，你怎么说？
如果你说无分虽不存在但有部分存在，因为无分不显现而有部分显现，那么我问：有部分事物的组成基础细微部分存在吗？如果存在，它的组成基础也只能是有部分的，这将导致微尘无穷后退，因此连一根草茎的微尘数量都将无法确定。若如此，经中所说恒河沙数等数量差别都将不合理。
那么，你应当说明大物体和小物体的微尘是如何以多少来区分的？


 །དེས་ན་གཤིས་ལ་ཆ་བཅས་ཆ་མེད་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ལྕགས་རྡུལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ན་བཤད་པ་འདི་སུས་དགག་ནུས་པ་མི་འདྲའོ། །དེ་དག་ནི་ཞར་བྱུང་མཚར་སྐྱེད་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་ཆ་མེད་ཡོད་ཀྱང་རུང་མེད་ཀྱང་རུང་རགས་པ་ཆ་བཅས་སུ་བསིལ་བའི་རིགས་པ་དེས་རགས་པ་བདེན་མེད་དུ་ཅིས་མི་རྟོགས། མ་རྟོགས་ན་དབུ་མས་ཀྱང་བདེན་སྟོང་མི་རྟོགས་པར་མཚུངས་ཞེས་བསྒྲེས་ན་རྟོགས་པར་ཅིས་སྒྲུབ། རིགས་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་རང་རང་གི་རྟོགས་བྱ་རིགས་པ་དེའི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ། །དཔེར་ན་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པས་འདོད་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་རྣམས་མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟར་ཕྱི་དོན་དང་ནང་གི་ཤེས་པ་གང་དུ་མ་གྲུབ་པར་མེད་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཕྱོགས་ཆ་བརྟགས་པའི་རིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་ངེས་པ་བསྐྱེད་དེ་གོམས་ན་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གསལ་སྣང་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ། མི་རྟག་པ་གོམས་པས་མི་རྟག་པ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ཕྱི་དོན་མེད་པར་མངོན་
13-1-199a
ནམ་མི་རྟོགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ནས་གོམས་ཀྱང་མངོན་སུམ་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་གང་དང་གང་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་ངེས་པ་བཞིན་གོམས་པར་བྱས་ན། དེ་དང་དེ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་ཡོད་པས་ན་ཐེག་པ་རང་རང་གི་རྟོགས་རིགས་མི་འདྲ་བ་འཐད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་མདོ་སྡེ་པས་སྤྱི་མཚན་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ། སྤྱི་མཚན་ལ་རང་མཚན་མངོན་སུམ་མཐོང་དུ་མེད་པ་ལ་བྱེད་དམ། དབུ་མ་པ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ་ཞེས་སོགས་ཟེར་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། སྤྱི་མཚན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཆ་ནས་བཏགས་པ་དང་། རང་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་རྫས་ཡོད་ལ་བཞེད་པ་ལ། དབུ་མ་ལྟར་གྱི་ཞེས་སྦྱར་བ་ལ་དོན་དང་དྲི་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། བློ་ངོར་སྣང་བའི་བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ནི་བུམ་པ་མ་ཡིན་ལ། བུམ་པའི་རང་མཚན་དང་སྣང་བཏགས་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་བློ་ཞིག་ཡིན་པས་དེ་དབུ་མའི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་འདྲ་ཞེས་སུས་ཀྱང་སྨྲས་པ་མེད་ན། རང་ལ་རང་གིས་ཅོ་འདྲི་བར་ཟད་དོ། །འདིར་དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་མེད་དང་། གཟུགས་ཝུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུ་ལས་རིལ་པོ་གཅིག་པུའི་རྣམ་པར་མ་གྲུབ་པ་སོགས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལྟ་བུ་ལ། ཐེག་ཆེན་དང་ཉན་ཐོས་མི་མཐུན་པར་རྩོད་པ་གང་ན་མཐོང་། འོག་མ་རང་གིས་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་ན་དབུ་མའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་བདེན་སྟོང་རྟོགས་ན་རྩོད་དོན་མེད་ཟེར་བ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་མེད་ཁོ་
13-1-199b
ནའོ། །ཡང་སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་གཟུང་བ་ཕྱི་དོན་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དབུ་མ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་མིན་པས་ན་རྒོལ་བ་པོའི་ཐལ་བ་འབྲེལ་མེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟར་ཤེས་པས་ཕྱི་དོན་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པའི་གོ་མི་ཆོད་ན། དབུ་མས་ཀྱང་གཟུགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཞེས་སོགས་སུ་ཤེས་ཀྱང་བདེན་སྟོང་རྟོགས་པའི་གོ་ག་ལ་ཆོད། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་བ་ཕྱི་དོན་དུ་མེད་པར་རྟོགས་ན། ཕྱི་དོན་ཞེས་པ་དེ་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འདོད་དམ་མི་འདོད། འདོད་ན་ཕྱི་དོན་མི་ཁེགས་ལ་མི་འདོད་ན་ཕྱི་དོན་བདེན་མེད་དུ་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འགོད་པ་དོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་སེམས་གཉིས་ཕྱི་དོན་ཡོད་མེད་ལ་མི་རྩོད་ཀྱང་། རྣམ་ཤེས་བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་ནོ།

简体中文直译
因此，虽然实际上有分和无分两者都不成立，但经典和论著中所说的铁微尘等概念，谁能否定呢？这是不同的。这些只是顺便提出的好奇之处，实际上，不论无分是否存在，用分析粗大事物有部分的理论，为何不能了解粗大事物的无实性？若说不能了解，那么中观宗也不能了解真空，这样比较的话，又如何证明（中观）能了解？如果说是通过理性途径确定的，那么这些下部宗派也同样通过各自所证的理论路径而确定，没有区别。
例如，如果按照唯识宗的应成派所认为的，外在的这些显现，如同空中毛发幻象一样，既非外在对象也非内在意识所成立，是虽不存在却显现的，通过分析方位部分等理论生起确定并熟习，在熟习达到极致时会产生明显的证悟，就如同熟习无常而能现量证悟无常一样。如果这样不能现量证悟外境不存在，那么了解一切法无自性后熟习也将无法现量证悟。
因此，无论是什么法，只要用胜义谛的分析理论确定其非真实存在并如是熟习，就能获得对这些对象的明显证悟。所以应当理解各乘各自不同类型的证悟是合理的。
再者，关于经部师了解普遍相无自性，这是指对普遍相不能现量看到自相，还是如中观派所说的无自性？如果是第一种情况，那么（你说）不合理云云，这是完全迷失方向的说法。经部师认为普遍相是从无法产生作用的角度而安立的，自相则是能产生作用的实有，在这样的前提下，加上"如中观"的说法有什么意义和必要询问的？
心中显现的瓶子的普遍相不是瓶子，而是将瓶子的自相与显现概念混为一体的某种心识，没有人说这与中观的无自性相同，所以你只是在自问自答罢了。
在这里，两大实事师宗派了解无我，以及形色如泡沫坚固的粗大物体不是整体单一的样子等。从这种了解的角度来看，对于人无我这类概念，哪里见过大乘和声闻之间有争论？如果争论的是下部宗派自己未了解的一切法无自性，那么"若了解中观论典中所说的真空就没有争论的必要"这样的说法，只是与前主张等毫无关联的话。
再者，关于唯识宗了解所取不存在，这是了解所取不是外境，而不是如中观所说的所取无自性，因此论辩者的应成推理毫无关联，如此说法是未经考察的。唯识宗认为所有显现为所取色等的一切虽然显现，但实际并非如此成立，如幻如梦，以此来了解外境的非真实性。如果这不足以理解外境的非真实性，那么中观虽说色如幻、如梦等，又怎能理解真空？
如果唯识宗了解所取非外境，那么这个"外境"是被认为真实成立的还是非真实的？如果认为是真实的，那么外境就不能被否定；如果不认为是真实的，那么给出外境非真实性未被了解的理由就没有意义了。因此，中观与唯识两者不争论外境是否存在，而是争论意识是否真实成立。


 །སྤྱིར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་བཏགས་ཡོད་དང་། དབུ་མས་རྟོག་བཏགས་ཙམ་དུ་འདོད་པའི་བཏགས་ཡོད་མི་འདྲ་བ་བདེན་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་རྒྱུན་སོགས་བརྟགས་ཡོད་དུ་འདོད་པ་དེ་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ན། ལས་ལམ་རྫོགས་པ་རྒྱུན་ལ་འཇོག་པས་ན་དབུ་མ་པ་ལ་ལས་འབྲས་མི་འཐད་པར་རྩོད་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་འགྲོ་འོང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་བཞག་མི་ནུས་ལ་རྒྱུན་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྒྱུན་གྱི་རྩོམ་གཞི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མེད་ན་དེ་དག་མི་འཐད་ཅེས་རྩོད་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུན་དང་རགས་པ་དོན་དམ་
13-1-200a
པར་མེད་ན་མི་འཐད་ཅེས་རྩོད་པ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུན་དང་རགས་པ་འདི་པས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་པ་མིན་ནམ་སྟེ། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་ཀྱང་དབུ་མའི་ཀུན་རྫོབ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་དོ་ཟེར་ན། རྒྱུན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་ན་ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་རྟོགས་ཚུལ་མེད་ལ། རགས་པ་རིལ་པོ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་ན་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཚུལ་མེད་དེ། རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་དང་། རགས་པ་གཅིག་པུར་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་དེ་བདག་ཡིན་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་གང་ཡང་སྟོན་ཚུལ་མེད་དོ། །དེས་ན་རྟག་བདག་སོགས་མེད་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །གལ་ཏེ་རྟག་བདག་སོགས་མེད་པར་ནི་ཤེས་ཀྱང་། བདེན་པ་མེད་པར་མ་ཤེས་སོ་སྙམ་ན་རྟག་བདག་མེད་ཀྱང་བདེན་པར་ཡོད་ལས་ཆེ་སྙམ་པའི་གང་ཟག་ཞིག་སྲིད་དགོས་ན་དེ་སུ་ཡིས་བཞག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག །འདི་རྣམས་དོགས་པའི་གནས་སུ་འདུག་པས་དེ་ལྟར་བཅད་པའང་དོན་ཡོད་དོ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་རྒྱུན་དང་རགས་པ་ཙམ་བདེན་མེད་ཤེས་ཀྱང་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་ག་ལ་ཤེས་ཏེ། རྒྱུན་དང་རགས་པའི་རྩོམ་གཞི་སོགས་བདེན་པར་འདོད་པས་ན། ཐལ་བ་རང་ལ་མི་མཚུངས་སོ། །འཛིན་པ་བདེན་སྨྲའི་རང་རྒྱལ་དང་སོགས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་རྩོམ་པ་པོ་ནི། བུ་སྟོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་བླུན་པོ་ཕྲག་
13-1-200b
དོག་ཅན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པས་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཁྱོད་རང་སྤྱི་བརྟོལ་ཆེས་པ་ཏེ། དབྱིག་གཉེན་གཉིས་པ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པས་ན་དེ་ཙམ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རང་ཕྲག་དོག་ཡོད་པ་མིན་ནམ་སྙམ། ཡང་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་ཉན་རང་གི་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་རིགས་པ་གསུམ་བཀོད་པའི། དང་པོ་ཉན་རང་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་ན་ས་དང་པོ་པས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལྟར་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་དཔས། རང་གི་བློས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་རིགས་ན། དེ་ལྟར་མིན་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཀོད་པའི་དགོངས་པ་ནི་ཁྱོད་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟར་ཞེས་པ་འདིས་གསལ་བར་ཤེས་ཏེ། ཆོས་རགས་པ་དང་རྒྱུན་ལ་སོགས་པ་མི་བདེན་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཆ་ཉི་ཚེ་བ་ལ་མ་བརྟེན་པར་གང་ཟག་གི་བདག་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་ལ་དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་དང་བྲལ་ན། རྟག་བདག་སོགས་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང་དེས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མི་སྤོང་བས་ཕྱི་རོལ་པའི་ཆགས་བྲལ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ས་དང་པོར་བདེན་པ་མཐོང་བས་བློ་ཡི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་རིགས་སམ་ཞེས་སོ།

简体中文直译
总的来说，声闻部派所谓的假立和中观所认为的唯是分别假立的假立虽然不同是事实，但你说声闻部派认为相续等是假立，这些在胜义中不存在，而因为完整的业道建立在相续之上，所以争论中观派不能成立因果是没有意义的，这需要考察。业因果、来往等一切都不能建立在刹那上，而是建立在相续上，但如果相续的构成基础刹那本身不存在，那么这些就不合理，这才是争论的焦点，哪里是在争论相续和粗大事物在胜义中不存在就不合理呢？因为相续和粗大事物他们也是承认为世俗存在的，如说："若以分解和心识，除去则无法认知，如瓶水等为世俗，存在，胜义存在另外。"因为他们如是主张。
若说他们虽然承认是世俗，但与中观的世俗不同，认为是真实成立的。如果认为相续是真实成立的，就没有办法理解细微的刹那无常；如果认为粗大整体是真实成立的，就没有办法理解没有常一自主的无我，因为以理论无法说明相续会导致常性，以及成为一体的粗大蕴是我这种观点有什么过失。所以，请不要也说你了解常我等不存在。如果你认为虽然知道常我等不存在，但不知道真实性不存在，那么必须有一种人认为常我虽然不存在但真实性比它更大，请说说这是谁建立的宗派理论？这些似乎是疑点所在，因此这样决断也是有意义的。
声闻部派虽然知道仅仅相续和粗大事物非真实，但怎么能因此知道一切法非真实呢？因为他们认为相续和粗大事物的构成基础等是真实的，所以应成推理对自己不适用。
关于"执持真实论的独觉"等偈颂的作者是布顿大师，对此一个不了解唯识宗教法、愚蠢而嫉妒的人说"毫无实质"，你实在太莽撞了。布顿被广泛称为第二世世亲，如此评价难道不是出自你的嫉妒心吗？
再者，关于应成派的观点，为证明声闻、缘觉了解法无我，月称菩萨提出了三种理由，其中第一个是：如果声闻、缘觉不了解法无我，初地菩萨应当能胜过他们，因为"缺乏对事物无自性的了解，如同断除世间贪欲的凡夫一样，初发心的菩萨通过自己的智慧分析也应该能够胜过他们"，经中说不是这样。这段话的意思不像你所说的那样，从"缺乏对事物无自性的了解，如同断除世间贪欲的凡夫一样"这句话可以清楚了解：如果不依靠对粗大事物和相续等虚妄性的了解这一部分法无我，就不能通达人无自性，如此缺乏对事物本性的了解，即使知道常我等不存在，也不能断除俱生我执，将如同外道的离贪一样，这样也不会成为圣者。因此，在初地见到真谛时，应当在智慧方面胜过他们。


 །རིགས་པ་གཉིས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཕྱི་རོལ་པ་
13-1-201a
བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མི་སྤོང་བའང་གནད་དེ་ལ་ཐུག་ཅིང་། རིགས་པ་གསུམ་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མི་རྟོགས་སྟེ་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་གཞི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་རིལ་པོ་དང་རྟག་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་རིལ་པོ་དང་རྟག་པར་དམིགས་བཞིན་ཏུ་བདག་མེད་མཐོང་མི་ཤེས་ཏེ། རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་རྣམ་པར་གཟུང་བའི་བདག་དེ་དང་མི་འགལ་བས་ན་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་གཞི་ཕུང་པོ་རྟག་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ་སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རིགས་པས་སྒྲུབ་པར་མཛད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆ་མེད་དུ་ཞིག་ཕན་ཆོད་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ངར་མི་འཛིན་ཏེ། འཛིན་ན་བདག་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པར་ཡང་འཛིན་དགོས་ལ།དེའི་ཆ་རེ་རེ་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་ནས་བདག་གོ་སྙམ་དུའང་མི་རྟོག་གོ། དེ་ལྟར་མི་འཛིན་ཀྱང་དུ་མའི་ཆ་ཚོགས་པ་ནི་ཡོད་པས་དེས་ངར་འཛིན་མི་ལྡོག་སྙམ་ན། རྣམ་བདུན་ཤིང་རྟའི་རིགས་པ་ཁོ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གཏན་ལ་ཕེབས་མི་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཕུང་པོ་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་པའི་རིགས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལའང་ལྷག་བཅས་ཀྱི་ཚེ་ངར་འཛིན་མི་ལྡོག་པར་ཐལ་ཏེ། ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་སྣང་བ་
13-1-201b
ཉིད་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོར་སྣང་ཡང་བདེན་པར་མ་བཟུང་ན་ངར་འཛིན་མི་སྐྱེ་སྙམ་ན། རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་པར་སྣང་ཡང་དེ་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་ན་ངར་འཛིན་མི་སྐྱེ་བ་མཚུངས་ཏེ། ཐག་པར་སྣང་ཡང་སྦྲུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ཅན་བློས་བཟུང་བ་དེ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་མེད་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ནུས་ཀྱི། འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་མ་ལོག་ཚུན་ཆད་སྒྲོ་བཏགས་དེ་མི་ལྡོག་ན་ཐག་པ་མ་ལོག་པར་དུ་སྦྲུལ་འཛིན་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཆ་མེད་གཉིས་པོ་བསགས་པ་ཙམ་ལ་གཟུགས་རགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་ཀྱང་འདོད་ན། དེ་དབུ་མས་སྒྲུབ་ཅི་ལ་དགོས་སྙམ་ན། ཆོས་བདག་མེད་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་ངོར། གཟུགས་རགས་པ་ཝུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཁྱེད་ལ་གྲགས་པ་འདི་ཡང་ཆོས་བདག་མེད་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ལ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱང་རྟོགས་མི་ནུས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་རྩོད་པ་དོན་མེད་ཅེས་བསྟན་པའི་ཆེད་དུའོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ། ཡང་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི། བདེན་འཛིན་ལ་མ་རིག་པས་ཁྱབ་ལ། མ་རིག་དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐོག་མའི་མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་ཡིན་པ་འདི་ཡིན། ཞེས་ཟེར། བདེན་འཛིན་ལ་མ་རིག་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། བདེན་འཛིན་ཡིན་ན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོར་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཅི་ཡིས་འགྲུབ་སྟེ་མི་འགྲུབ་བོ།

简体中文直译
第二个理由是：如同外道一样无法断除三界中所行的随眠（烦恼），这也在于这个关键点。第三个理由是：因为对色等自性的认知是颠倒的，所以不能了解人无我，因为执取我所依的蕴体。这也是说，对色等自性的颠倒是执取为整体和常恒的，在这样把它们执为整体和常恒的情况下，不能见到无我，因为与常一形相所执的我不相违，所以对于我所依的蕴体执为常一。
这也如《宝鬘论》中所说："只要有对蕴的执着"等经文，在《入中论》中也用理论证明这一点，而非在蕴被分解为无分微尘后成为多体和无常时，还会对它执为我，如果执著，就必须认为我是多体和无常的，也不会特别指向每一部分认为"这是我"。
如果认为虽然不这样执着，但多体的组合存在，因此我执不会消除，那么仅凭七相车喻的理论将无法确立人无我，因为它完全是基于蕴体多性和无常性的理论。
此外，声闻缘觉阿罗汉在有余依时也应当不能断除我执，因为蕴体的组合仍然显现。如果你认为虽然蕴显现，但不执为真实就不会生起我执，那么微尘聚集显现但见其无我也同样不会生起我执，就像虽见绳索但知道没有蛇一样。
通过对境的心所执与实际特性不符的方式，能够了解如同绳上无蛇一样蕴中无我，若认为在迷乱所执的基础未消除前所执不会消除，那么在绳索未消除前对蛇的执着也应当不会消除。
那么，如果声闻部派也承认粗大色法只是无分微尘的聚合上所假立的，那么中观还需要证明什么呢？为了回应争论法无我的对方，告诉他们你们所认可的粗大形色如泡沫坚固之类的也只是部分法无我，不依靠这个也不能了解人无我，所以争论法无我是没有意义的，这就是为了说明这一点。
又有人说：证明声闻缘觉有法无我的所有理论中，最主要、最出色的是：真实执著为无明所遍，而这个无明就是十二缘起支的最初无明烦恼。
虽然真实执著为无明所遍，但真实执著是否必然是十二缘起的第一支无明烦恼，又用什么来证明？这是无法证明的。
;


 །ཁོ་ན་རེ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་དང་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་
13-1-202a
འགྲེལ་དང་འཇུག་འགྲེལ་སོགས་ལས། དངོས་པོ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མ་རིག་པ་ལོག་པས་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་གསུངས་པའི་ལུང་རྣམས་དྲངས་ནས་དེའི་ཕྱིར་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་འདྲའི་ལུང་གང་ཡིན་ཀྱང་མ་རིག་པ་ལྡོག་ན་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་གསུངས་པ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་མེད་ན་འཁོར་བ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག །མ་རིག་པས་དངོས་པོ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཁོར་བ་འགྲུབ་པ་གཞུང་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་སུས་ཀྱང་ཁས་ལེན་མོད། དངོས་པོ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་ལུགས་ལ་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐོག་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང་། དེས་ཉོན་སྒྲིབ་གཞན་ཀུན་ཀྱང་སྐྱེད་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཅིང་། མ་རིག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལའང་ཉོན་མོངས་ཞེས་པའི་མིང་སྤྱིར་འཇུག་ཀྱང་། ཉོན་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་སོགས་འདི་འདྲའི་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་སྐབས་འདི་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་དུ་ཡོད་ན་འདི་འདྲའི་ལུང་གིས་མ་རིག་པ་ཡིན་ཚད་འཁོར་བའི་རྩ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲུབ། གལ་ཏེ་བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་ཁྱབ་ཅིང་། དེའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ཕྲ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་
13-1-202b
བག་ཆགས་དྲུང་ནས་མ་ཕྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དམན་ལམ་སྔོན་སོང་ལ་སྤང་བྱ་ཡོད་མེད་སོགས་མཁས་པའི་དཔྱད་པ་སྣ་ཚོགས་བཀོད་པའི་ལན་ཀྱང་འདེབས་རིགས་པ་ལ་རིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཉི་ཁྲི་ལས། ཤཱ་རིས་བུས་ཞུས་པ་འཕགས་པ་བཞིས་སྟོང་པར་བསྒོམས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཉིན་གཅིག་བསྒོམས་པ་དེས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཇི་ལྟར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྟོན་པས། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལས་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུང་གི་བདག་མེད་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་མ་བཏབ་པའི་ཕྱིར། ཞུ་བ་པོས་ཞུ་ཚུལ་དང་སྟོན་པས་ལན་གསུངས་ཚུལ་ལས་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར། སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོགས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལས་ཁྱད་པར་འགྱུར་ཚུལ་ཀྱང་གསུངས་མོད། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ཡི་སྐབས་ནས་སྲིད་ཞི་མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པ་མཆོག་ཏུའང་གསུངས། རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་དེ་ལྟར་གསུངས་པའང་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པས་དྲིས་ཤིང་འཆད་པ་ཡིན་ན་དེ་དག་གིས་དེ་མི་རྟོགས་ན། དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ་བ་སོགས་འཕེན་པ་ནི་འབྲེལ་མེད་དེ། སྟོང་ཉིད་དུ་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དག་གིས་མ་ཐོས་པར་སྨྲའོ། །ཐོས་ན་དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་
13-1-203a
ལེན་ནམ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་ཚུར་མཐོང་གིས་བསམ་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང་། །སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་། བདུད་སྡིག་ཅན་ཡང་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བསྡད་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་འཆད་པ་སོགས་ཡོད་ན་དེ་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཚོན་གཅོད་ཅི་ལ་དགོས། ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་སུས་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་འགལ་བར་སེམས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཅོ་འདྲི་བར་ཟད་དོ།

 །ཁོ་ན་རེ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་དང་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་
13-1-202a
འགྲེལ་དང་འཇུག་འགྲེལ་སོགས་ལས། དངོས་པོ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མ་རིག་པ་ལོག་པས་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་གསུངས་པའི་ལུང་རྣམས་དྲངས་ནས་དེའི་ཕྱིར་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་འདྲའི་ལུང་གང་ཡིན་ཀྱང་མ་རིག་པ་ལྡོག་ན་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་གསུངས་པ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་མེད་ན་འཁོར་བ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག །མ་རིག་པས་དངོས་པོ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཁོར་བ་འགྲུབ་པ་གཞུང་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་སུས་ཀྱང་ཁས་ལེན་མོད། དངོས་པོ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་ལུགས་ལ་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐོག་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང་། དེས་ཉོན་སྒྲིབ་གཞན་ཀུན་ཀྱང་སྐྱེད་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཅིང་། མ་རིག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལའང་ཉོན་མོངས་ཞེས་པའི་མིང་སྤྱིར་འཇུག་ཀྱང་། ཉོན་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་སོགས་འདི་འདྲའི་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་སྐབས་འདི་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་དུ་ཡོད་ན་འདི་འདྲའི་ལུང་གིས་མ་རིག་པ་ཡིན་ཚད་འཁོར་བའི་རྩ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲུབ། གལ་ཏེ་བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་ཁྱབ་ཅིང་། དེའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ཕྲ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་
13-1-202b
བག་ཆགས་དྲུང་ནས་མ་ཕྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དམན་ལམ་སྔོན་སོང་ལ་སྤང་བྱ་ཡོད་མེད་སོགས་མཁས་པའི་དཔྱད་པ་སྣ་ཚོགས་བཀོད་པའི་ལན་ཀྱང་འདེབས་རིགས་པ་ལ་རིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཉི་ཁྲི་ལས། ཤཱ་རིས་བུས་ཞུས་པ་འཕགས་པ་བཞིས་སྟོང་པར་བསྒོམས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཉིན་གཅིག་བསྒོམས་པ་དེས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཇི་ལྟར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྟོན་པས། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལས་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུང་གི་བདག་མེད་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་མ་བཏབ་པའི་ཕྱིར། ཞུ་བ་པོས་ཞུ་ཚུལ་དང་སྟོན་པས་ལན་གསུངས་ཚུལ་ལས་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར། སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོགས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལས་ཁྱད་པར་འགྱུར་ཚུལ་ཀྱང་གསུངས་མོད། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ཡི་སྐབས་ནས་སྲིད་ཞི་མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པ་མཆོག་ཏུའང་གསུངས། རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་དེ་ལྟར་གསུངས་པའང་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པས་དྲིས་ཤིང་འཆད་པ་ཡིན་ན་དེ་དག་གིས་དེ་མི་རྟོགས་ན། དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ་བ་སོགས་འཕེན་པ་ནི་འབྲེལ་མེད་དེ། སྟོང་ཉིད་དུ་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དག་གིས་མ་ཐོས་པར་སྨྲའོ། །ཐོས་ན་དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་
13-1-203a
ལེན་ནམ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་ཚུར་མཐོང་གིས་བསམ་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང་། །སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་། བདུད་སྡིག་ཅན་ཡང་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བསྡད་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་འཆད་པ་སོགས་ཡོད་ན་དེ་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཚོན་གཅོད་ཅི་ལ་དགོས། ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་སུས་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་འགལ་བར་སེམས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཅོ་འདྲི་བར་ཟད་དོ།

 །ཁོ་ན་རེ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་དང་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་
13-1-202a
འགྲེལ་དང་འཇུག་འགྲེལ་སོགས་ལས། དངོས་པོ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མ་རིག་པ་ལོག་པས་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་གསུངས་པའི་ལུང་རྣམས་དྲངས་ནས་དེའི་ཕྱིར་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་འདྲའི་ལུང་གང་ཡིན་ཀྱང་མ་རིག་པ་ལྡོག་ན་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་གསུངས་པ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་མེད་ན་འཁོར་བ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག །མ་རིག་པས་དངོས་པོ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཁོར་བ་འགྲུབ་པ་གཞུང་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་སུས་ཀྱང་ཁས་ལེན་མོད། དངོས་པོ་ལ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་ལུགས་ལ་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐོག་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང་། དེས་ཉོན་སྒྲིབ་གཞན་ཀུན་ཀྱང་སྐྱེད་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཅིང་། མ་རིག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལའང་ཉོན་མོངས་ཞེས་པའི་མིང་སྤྱིར་འཇུག་ཀྱང་། ཉོན་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་སོགས་འདི་འདྲའི་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་སྐབས་འདི་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་དུ་ཡོད་ན་འདི་འདྲའི་ལུང་གིས་མ་རིག་པ་ཡིན་ཚད་འཁོར་བའི་རྩ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲུབ། གལ་ཏེ་བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་ཁྱབ་ཅིང་། དེའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ཕྲ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་
13-1-202b
བག་ཆགས་དྲུང་ནས་མ་ཕྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དམན་ལམ་སྔོན་སོང་ལ་སྤང་བྱ་ཡོད་མེད་སོགས་མཁས་པའི་དཔྱད་པ་སྣ་ཚོགས་བཀོད་པའི་ལན་ཀྱང་འདེབས་རིགས་པ་ལ་རིགས་པ་མེད་པའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཉི་ཁྲི་ལས། ཤཱ་རིས་བུས་ཞུས་པ་འཕགས་པ་བཞིས་སྟོང་པར་བསྒོམས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཉིན་གཅིག་བསྒོམས་པ་དེས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཇི་ལྟར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྟོན་པས། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལས་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུང་གི་བདག་མེད་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་མ་བཏབ་པའི་ཕྱིར། ཞུ་བ་པོས་ཞུ་ཚུལ་དང་སྟོན་པས་ལན་གསུངས་ཚུལ་ལས་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར། སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོགས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལས་ཁྱད་པར་འགྱུར་ཚུལ་ཀྱང་གསུངས་མོད། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ཡི་སྐབས་ནས་སྲིད་ཞི་མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པ་མཆོག་ཏུའང་གསུངས། རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ན་དེ་ལྟར་གསུངས་པའང་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པས་དྲིས་ཤིང་འཆད་པ་ཡིན་ན་དེ་དག་གིས་དེ་མི་རྟོགས་ན། དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ་བ་སོགས་འཕེན་པ་ནི་འབྲེལ་མེད་དེ། སྟོང་ཉིད་དུ་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དག་གིས་མ་ཐོས་པར་སྨྲའོ། །ཐོས་ན་དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་
13-1-203a
ལེན་ནམ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་ཚུར་མཐོང་གིས་བསམ་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང་། །སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་། བདུད་སྡིག་ཅན་ཡང་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བསྡད་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་འཆད་པ་སོགས་ཡོད་ན་དེ་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཚོན་གཅོད་ཅི་ལ་དགོས། ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་སུས་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་འགལ་བར་སེམས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཅོ་འདྲི་བར་ཟད་དོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这些是用于人类学和语言学术用途的译文，以下是完整直译：
他说："从《空性七十论》和《四百论》的根本与注释以及《入中论释》等中引用说明，由于遣除对事物增益执著的无明，轮回就会终止的这些经文，因此执著实有就是烦恼性的。"无论是什么样的经文，若说无明终止则轮回终止，这只是一般性的说明：没有无明，轮回怎么会不终止呢？从无明对事物增益执著而以十二缘起支的方式形成轮回，这是诸论典中所公认的，任何人都承认这一点。但对事物增益执著的方式有两种：一是增益执著为"人"，二是增益执著为"法"。第一种是烦恼性无明，是十二缘起的最初环节，它也产生所有其他烦恼障；后一种是非烦恼性无明，是所知障的根本。虽然这两种无明都可以普遍地称为"烦恼"，但当区分烦恼障和所知障时，非烦恼性无明就不属于烦恼范畴。诸如此类的细节不仅在此处，在所有情况下都有无数种解释方式。那么，怎么能用这样的经文证明所有无明都是轮回的根本呢？如果执著实有全部都是烦恼性无明，而其习气是所知障，那么阿罗汉们也未能从根本上拔除轮回中转生的微细种子即烦恼习气了。此外，对于先前走小乘道者是否有所断等诸多学者提出的各种考察，也应当以理服人，不能仅凭没有逻辑依据的言辞来证成自己的立场。
《二万颂般若经》中，舍利子请问："虽然四种圣者修空性，为何菩萨的智慧修持一日也能胜过声闻的智慧？"佛陀回答："是否是由发心的摄持与否所致？"而没有从无我的完整与否方面作答。从提问者的提问方式和佛陀回答的方式来看，他说这证明了声闻也证悟法无我。虽然在修行阶段等处也说明了被菩提心所摄与否的差别，但在《般若经》中远近基智的经文中也专门从平等证悟有寂的证悟角度说明菩萨修持般若是最殊胜的。如果证悟没有差别，这样说就不合理了。
又，在解释大乘经典时，若舍利子等人提问并解释，而他们不了解这些内容，就会导致他们不是为此而度化的对象等过失，但这是不相关的。因为不仅是空性，就连世俗菩提心等一切大乘道，你也说他们没有听闻过。如果听闻过，你承认他们是为此而度化的对象吗？
此外，凡夫无法测度佛菩萨的行为，如经中所说："佛的声闻众有多少在说法..."等。再者，连恶魔也能坐在狮子座上宣说大乘经典以遣除魔业，既然这样，为什么要对所有这些作出定论呢？舍利子等是佛所说的化现声闻，而非任何人按自己的意愿所证成的。如果对此有异议，那只是在质疑佛陀罢了。


 །ལྔ་སྡེ་སོགས་ཐེག་དམན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་མིན་ན་ཉན་ཐོས་མཚན་ཉིད་པའི་མཚན་གཞི་བཟུང་རྒྱུ་མི་འདུག་ཟེར་བ་མནོ་བསམ་རང་གིས་མ་བཏང་བ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་ཐེག་དམན་གྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་འཁོར་འདུས་པ་རེ་རེའི་ནང་དུའང་། དགེ་སློང་བརྒྱད་ཁྲི་ནི་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལེན་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དགེ་སློང་མ་དགུ་ཁྲི་ནི་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་བོ། །ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་བོ་དུ་མས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་གསུངས་པ་ཡོད་ན་ལྔ་སྡེ་ཙམ་ལས་ཐེག་དམན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱའི་མཚན་གཞི་བཟུང་རྒྱུ་མེད་པ་ནི། འཁོར་འདུས་པ་གསུམ་གྱི་གྲངས་ཙམ་ཡང་མ་ཐོས་པ་ལྟ་བུའི་གཏམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ནི། འཇུག་འགྲེལ་དུ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དྲངས་པ། 
13-1-203b
རྒྱལ་བུ་མཚན་ལྡན་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བློན་པོའི་ཚོགས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཀྱང་། བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་ནོན་པའི་དཔེ་བཞིན། ས་དང་པོའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉན་རང་རྣམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཀྱང་། བློས་མི་ནོན་ལ། ས་བདུན་པར་ནི་བློས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་འདི་ལས་ཉན་རང་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་འདི། ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་ཤེས་བྱེད་མིན་ན་དྲང་དོན་མེད་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ལུང་འདི་ས་དང་པོ་པའི་རྟོགས་པ་ཉན་རང་དང་མཐོ་དམན་མེད་པའི་ཤེས་བྱེད་ཁོ་ནར་དགོངས་ནས་དྲངས་པ་ཡིན་ན། ས་བདུན་པར་བློས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་པ་དེ། བདག་མེད་གཉིས་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་རྟོགས་རྒྱུ་ཡོད་པའི་དོན་དུའང་ཚིག་གི་ཤུགས་ཀྱིས་གྲུབ་ན། ས་བདུན་པར་བདག་མེད་གཉིས་ལས་ལྷག་པ་ཅི་ཞིག་རྟོགས། དེས་ན་འདི་ནི་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་པར་ཟླ་བས་ཀྱང་གསུངས་ལ། འགོག་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་ན་འཇུག་མི་ནུས་ལ། ཕུང་པོ་རགས་པ་བདེན་མེད་དུ་མ་ཤེས་ན་བདག་མེད་པ་མི་མཐོང་བའི་ཚུལ་གོང་གི་རིགས་པའི་གནད་དེ་ལ་ཐུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གསལ་བར་ངེས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པས་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲས་ཆོས་ཀུན་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རང་གི་རྟོགས་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་
13-1-204a
རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་མཁོ་བའི་ཆ་བཅས་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་རིལ་པོ་དང་རྟག་པ་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་འཇུག་སྟེ། སྨན་ཀུན་ཚོགས་དང་མི་ཀུན་ཚོགས་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
说"五比丘等不是小乘所化导的对象，那就没有可举例的真正声闻"这种说法是没有经过思考的。因为在大乘和小乘的每一个所化导的听众群体中，经中都说："八万比丘已从一切漏中无取而解脱，九万比丘尼获得了清净的法眼，众多天人发起了菩提心。"既然经中有这样的记载，说除了五比丘之外没有小乘所化导对象的例子，这简直就像是连三种听众群体的数量都没听说过一样的言论。
又，用经文来证明声闻缘觉也证悟法无我的论点是：在《入中论释》中引用《十地经》说，就像刚出生的具相王子凭种姓的力量就能胜过大臣群体，却不能在智慧上胜过他们一样，初地菩萨能以福德胜过声闻缘觉，但不能以智慧胜过他们。到第七地时，才能在智慧上也胜过他们。从这段经文中说声闻缘觉了知一切法无自性，如果这不是声闻缘觉证悟法无我的证据，那就没有了明确的含义。
对此，如果认为这段经文是专门引用来证明初地菩萨的证悟与声闻缘觉没有高低之分，那么当说到"第七地在智慧上也能胜过"时，依据语言的力量推断，这意味着有某种超越二无我的证悟，那么在第七地上有什么超越二无我的证悟呢？因此，这是指对灭谛的入定方式，月称也这么说明。而入于灭定，如果没有亲见无我就无法入定，如果不知道粗大的蕴是无实有的，就无法见到无我，这个道理最终归结于前述的推理要点。
再者，关于"明确了知一切法无自性"这句话，有人说"一切"这个词包含了所有法，但这是不确定的。"一切"这个词也可以指自己所证悟的对象——补特伽罗无我中所需的有分别法和无常性等方面，从而了知整体和常恒是无实有的，就像"所有药物集合"和"所有人集合"这类表述一样。


 །ཡང་ལེགས་ལྡན་གྱིས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ལ་ཐེག་ཆེན་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཞེས་བརྒལ་བ་ནི། ཆོས་བདག་མེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བཞེད་འདུག་སྙམ་དུ་བརྒལ་བ་ལ། དེ་མི་བཞེད་པར་ཟླ་བས་ལན་བཏབ་པ་དེ་ཡིན་སྟེ། ཐེག་ཆེན་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཟེར་ན་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་སྤང་པའི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ལ། ཐེག་ཆེན་ལས་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་མ་ལུས་པར་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ལན་གསུངས་པ་འདི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་དྲངས་འདུག་པ་འདི་ངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་དྲངས་བར་འདོད་པའི་ལུང་ཡིན་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བསྡུས་པ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཞེས་པ་འདིས་ཆོས་བདག་མེད་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་བདག་མེད་ཡང་དག་རྟོགས་ཕན་ཆོད། དེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མང་བས་ལྷག་པར་རྟོགས་རྒྱུ་དང་། ཉུང་བས་ཉུང་ངུ་རྟོགས་རྒྱུ་ཡོད་ན། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱིས་བདག་མེད་རྟོགས་རྗེས་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་མོས་དཔྱད་ན་དེ་ལས་ལྷག་ཞིག་རྟོགས་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེ་དག་ཡང་ནས་
13-1-204b
ཡང་རྟོགས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་གསལ་ལས། བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ་ལ། ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་དཔྱད་ན། དེ་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་ཅིང་།བདག་མེད་ན་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་གཞི་བདག་གི་བའང་མི་དམིགས་ཏེ་ཤིང་རྟ་ཚིག་ན་ཡན་ལག་མེད་པའི་དཔེ་གསུངས་པ་སོགས། འདི་འདྲའི་ལུང་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་ལྔ་ལ་གཟུགས་རང་དང་། ཚོར་བ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་ཆར་ཕྱེ་ན་རིལ་པོ་དང་རྟག་པའི་རྣམ་པར་མེད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་དུ་འང་མི་གྲུབ་ལ་དེས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་དུའང་བཤད་རུང་ལ། ཕུང་ལྔ་ཆ་ཕྲ་བའང་མ་དམིགས་པའི་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ཚུལ་ཡང་བཤད་རུང་སྟེ། གང་ལྟར་ཀྱང་འདིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྟན་ལ། བདག་མེད་ན་བདག་གི་བ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། བདག་གི་བ་ནི་བདག་གྲུབ་ནས་དེའི་ཡོངས་སུ་བཟུང་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ན། ཚུལ་དེས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅི་ཡང་མི་འོང་ངོ་། །ཕུང་སོགས་ཕྲ་བའང་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་ཤེས་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་ཕྱེད་མེད་པར་རྟོགས། ཕྱེད་མེད་པར་མ་རྟོགས་པར་ཅིས་འོང་སྟེ། བདག་མེད་མ་ཚོགས་པར་རྟོགས་ན་ཕུང་སོགས་ལ་བདག་གི་བར་འཛིན་དོན་མེད་དེ། བུམ་པ་ཡོད་ཀྱང་། མོ་གཤམ་བུའི་བུམ་པ་ཞེས་སུས་ཀྱང་མི་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་དྲངས་ཀྱང་རྩ་ཤེས་རབ་བྱེད་བཅོ་བརྒྱད་པའི་ཐད་ཀྱི་ཚིག་གསལ་ན། ལེགས་ལྡན་ལ་དགག་པ་བརྗོད་ནས་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་
13-1-205a
བྲལ་བ་རྟོགས་པ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པའང་ཡོད་མོད། དེའི་སྐབས་དོན་ནི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་བའི་བདག་གིས་ཕུང་པོ་སྟོང་པ་ལྟ་བུར་མ་ཟད་ཀྱི་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་རྟེན་ནས་འབྱུང་བར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སེམས་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཆོད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལམ། བདག་མེད་ཕྲ་མོ་རྟོགས་པ་པོས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་དགྲོལ་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཐད་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་འགྲེལ་དུ་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་སྒོམ་པ་རྫོགས་པ་མེད་ཚུལ་བཤད་པ་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་ནུས་པར། རྒྱན་འགྲེལ་སོགས་སུ་བཤད་པས་འདིར་སླར་ཡང་མི་བསྐྱར་རོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
又，清辨对佛护提出"大乘教法成为无意义"的质难，似乎是基于认为声闻缘觉也完全证悟法无我的想法而质疑的。月称对此回应说，这不是佛护的观点，并给出了回答："如果说在大乘中教授法无我是无意义的，这种推论是没有必然性的。因为在声闻藏中只是为了断除烦恼障而简略地教授法无我，而在大乘中则为了断除一切所知障而广泛教授法无我，这是它们的区别。"你也引用了这段话，这正是我想要对你引用的经文。"为断烦恼障而简略教授，为断所知障而广泛教授"这句话表明法无我有完整与不完整的区别，而不是说一旦正确理解了法无我，由于理解的理由多少而有更多或更少的理解。如果是这样，那么在通过一异观察证悟无我后，再通过大缘起理论观察，就应该理解更多，那么对法无我的理解将无穷无尽地继续下去。
此外，在《明句论》中说："作为我执基础的五取蕴，若观察是否具有蕴的特性，由于追求解脱者不能发现它，所以无我；无我则作为我所依附的基础——我所也不可得，就像车子被烧毁后，其部分也不存在"等等。所有这类经文都是说，当五蕴被分析为瞬间和微尘时，不存在整体和常恒的形式，因此不能成立为取蕴。这既可以按照声闻证悟人无我的观点来解释，也可以从证悟法无我的角度解释人无我的证悟方式，即通过了知五蕴细微部分也不可得。无论如何，这都是在教导人无我，并说若无我，我所也不可能存在，因为我所必须在我成立后才能成立为被我所拥有。以这种方式解释，对于当前讨论的主题没有任何证明力。
即使不知道蕴等细微部分无自性，也能完全了解人无我；怎么可能不完全理解呢？如果不理解无我就了解我所是毫无意义的，就像即使有瓶子，也没有人会执著"石女儿的瓶子"一样。
此外，虽然你没有引用，但在《根本中论》第十八品的《明句论》中，在批评清辨后也有说声闻缘觉也证悟远离一切戏论的缘起。但这段话的意思是：不仅仅是通过常一自在的我而了解蕴是空的，而且声闻缘觉也通过了知缘起而断除认为我有自性的一切戏论，即所谓的"离戏论"或"证悟细微无我者"，而不是非遍计的离戏论。理由是，在《入中论自释》"此无我能解脱一切众生"这段文字处，解释了声闻缘觉没有圆满修习法无我的方式等，通过《庄严经论释》等可以了解，在此不再重复。


 །མདོར་ན་ལུང་གང་ལ་རིགས་པའི་གནོད་པ་ཡོད་ན་རྒྱལ་བའི་གསུངས་ཡང་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་བ་དམ་པ་སྤྱི་ཡི་ལུགས་ཡིན་ན། རིགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་ཟླ་བས་གསུངས་པས་སོ་ཞེ་ན་ཟླ་བའི་གསུངས་ནི་མ་འཁྱོགས་པར་བཤད་ན་གོང་དུ་མདོ་ཙམ་བསྟན་པ་བཞིན་ཆོས་བདག་མེད་རྫོགས་པའི་དོན་མིན་པར་གྲུབ་ལ། དེ་ལྟར་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་ཟིན་པས་ན་མི་འདོར་རོ་ཟེར་ན་ཅི་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །བདག་ཅག་རྣམས་ནི་རིགས་པས་ཀྱང་མི་གནོད་ལ་ལུང་སྤྱི་ལའང་གྲགས་ཤིང་། ཁྱད་པར་རྒྱལ་ཚབ་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་
13-1-205b
བཀྲལ་བའི་ལུགས་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་དེས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱེས་པ་ལས་ལྷག་པར་གཞན་ཡོད་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་སྨྲ་བར་དཀའོ། །ཁོ་ན་རེ། རྒྱལ་ཚབ་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པས་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པར་གསུངས་པས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་ཡང་བསྟན་ཟེར་བ་ནི་དེ་ལྟ་མིན་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། དེ་ལ་ཇི་བཞིན་དམིགས་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དེ་ཡི་དབྱེ་བ་བརྗོད་ཅེས་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཁྱད་མེད་པར་རྟོགས་ཞེས་པ་ག་ལ་ཡིན། ཡིན་ན་ཐེག་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་མཐོ་དམན་བཤད་པ་དང་རང་ཚིག་དངོས་སུ་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྣམ་འགྲེལ་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་མེད་གཉིས་བཤད་པ་བཞིན་ཏུ་མི་སྐྱོན་ཟེར་བ་ཡང་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ན་མ་བརྟགས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པའི་ཚད་འབྲས། ཅུང་ཟད་བརྟགས་པ་མདོ་སྡེ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཚད་འབྲས། ཤིན་ཏུ་བརྟགས་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཚད་འབྲས་གསུམ་རིམ་གྱིས་བཤད་ནས། དེ་དག་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕགས་ལ། རང་ལུགས་ནི་ཕྱི་དོན་མེད་པ་ལ་བཟུང་བར་མཛད་པས་དེ་དག་མི་འགལ་ལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ན་ལུགས་གཉིས་པོ་དེ་དག་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་མི་ཤེས་པས་གཅིག་དྲང་དོན་བྱེད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་རྒྱན་གྱི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ཀུན་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིག་ལ་བཟང་ངན་ཡོད་པར་
13-1-206a
ཡང་ཡང་གསུངས་ནས། ཡང་ཚིག་གཅིག་གིས་གང་གསུངས་ཚད་འབྲས་བུ་མེད་པར་གཏོང་བ་དེ་འདྲ་བ་སྟོན་ནས་ཀྱི་འགལ་བ་མིན་ན་རང་ཚིག་འགལ་བ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདྲའི་འགལ་འདུ་དངོས་སུ་གསུངས་བཞིན་དེས་དྲང་བར་བྱ་བ་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དེང་སང་གི་གང་བྱུང་བབ་བབ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལྟ་བུ་འདྲ་མ་གཏོགས། གཞན་རྟོག་ལྡན་སུ་ཞིག་ཚིག་དེས་དྲང་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་མང་པོར་བརྗོད་བརྗོད་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྒྱ་བྱིན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སུ་ཞིག་ཡོད། དེ་དང་འདྲ་བར་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའི་གསུང་ཡང་འཁྱོགས་པོར་བཤད་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་འགལ་བའི་ཁུར་འགེལ་བ་ཀྱེ་མ་སྙམ་མོ། །རྒྱུད་བླའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ལྔ་གསུངས་པའང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་བྱེད་ཡིན་ཟེར་བའང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲའོ། །གཞན་སྤྱོད་འཇུག་སོགས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པའི་དོན་ནི་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མི་སྤྲོའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
总之，如果任何经文受到理性推理的损害，即使是佛陀所说也应解释为方便义，这是一切圣者的传统。对于被理性推理所损害的观点，如声闻缘觉完全证悟法无我等，何必强行证成？如果说"因为月称这么说"，那么如果直接解释月称的言论，如前所述，已经证明它不是指完全证悟法无我；尽管已经证明了这一点，如果你因为已经在别处承认了而不愿放弃，那就随你的意愿吧。我们遵循的是不被理性推理所损害，也与一般经典相符，特别是由佛陀继承者——十地菩萨大士所解释的传统。你也很难说还有什么超过这种对般若波罗蜜多意趣的阐释。
有人说："佛陀继承者在《现观庄严论》中也说'由于法界无差别'，表明声闻缘觉也缘取法界为对象，因此也证明声闻缘觉证悟法无我。"这种说法并不正确。虽然法界无差别，但"由于能否如实缘取法界的能取证悟之差别而说彼差别"，而不是说"对法界的证悟没有差别"。如果是这样，就会直接与论中所说三乘证悟种类的高低之别相矛盾。
即使这样，有人还说："就像《释量论》中说明外境存在与否的两种观点一样，这并不矛盾。"这也是未经思考的说法。因为《释量论》中顺序解释了三种量果：未经观察的世间相符的量果、稍加观察的经部相符的量果、极度观察的唯识相符的量果，它们依次递进，而自宗则确立无外境的观点，所以这些不相矛盾。而在《现观庄严论》中，无法证明这两种观点不矛盾，所以必须将一种视为方便说。这样一来，在《庄严论》的始中终各处都一再说明三乘证悟智慧有优劣差别，却又用一句话使所有这些说明都成为无效，这样的矛盾如果不是矛盾，那么即使寻找自相矛盾也找不到了。
面对如此明显的矛盾，谁会被这种解释所迷惑呢？除了像你这样随意胡说八道的人，有哪个有思考能力的人会被这种说法所动摇？比如，有人详细描述帝释天的各种功德，紧接着又说"帝释天不存在"，谁还会相信他所描述的帝释天是有功德的？同样地，曲解十地菩萨的言教，把矛盾的过失归罪于这位大师，真令人叹息！
关于《如来藏经》中解释如来藏教法的五种必要性，你说这证明如来藏是方便说，这种说法也是类似的错误。至于引用《入行论》等的其他经文，其含义已在别处解释，这里不再赘述。
;


 །ཡང་ཁོ་ན་རེ། རྒྱུད་བླ་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞུང་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དད་པས་རྟོགས་བྱར་གསུངས་ལ། དད་པའི་སྒོ་ནས་རྟོག་རྟོགས་ནས་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད།།
13-1-206b
ཅེས་པས་སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་བཞིས་མི་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ནི། མངོན་སུམ་མི་རྟོགས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ཞེས་ཟེར། རྒྱུད་བླ་མ་དབུ་མའི་དགོངས་དོན་སྟོན་པའི་གཞུང་ཡིན་པ་བདེན་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་སོགས་མཁས་པ་ཀུན་ལ་གྲགས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མ་རྟོགས་ལ། དད་པས་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་རེད་འགྲོ་ན། གཞན་སྟོང་གི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་རྣམས་ཆེས་ཐལ་འགྱུར་བར་གྲུབ་ལ། དེ་ལ་སྨོད་པ་རྣམས་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་གྲལ་ནས་ལྷུང་བར་གདའོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ། མདོ་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་བཞེད་པའི་ལུགས་དང་འགལ་བས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འགལ་མེད་དུ་འཛིན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ལུང་དང་འགལ་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཁས་ལེན་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཅི་སྨྲ་ཟེར། དེ་ལ་འདི་སྨྲ་སྟེ། མདོ་གཅིག་གི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ལ་རྒྱལ་ཚབ་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་དང་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལྟ་བུ་དགོངས་པ་འགལ་མེད་དུ་འཛིན་དགོས་ཀྱི། མདོ་ཐ་དད་དང་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་པ་མཐའ་དག་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། ཕན་ཚུན་དགོངས་པ་སྤྱོམ་ནས་མདོ་སྡེ་དཀྲུགས་པར་ཡང་མི་བྱ་ཞེས་བདག་ཅག་གིས་སྨྲ་ལ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ནི། བཀའ་དང་ཟླ་བའི་ཞབས་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་གང་ནས་
13-1-207a
ཀྱང་མ་བཤད་ཀྱང་རང་བློས་གཞུང་གི་དོན་གཞན་དུ་བཤད་ནས་སྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་དཔལ་ས་སྐྱའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་གཞན་ཡང་དམ་པ་མང་པོ་ཞིག་གིས་གསུང་གསང་མཐོན་པོའི་རིགས་པ་དང་བཅས་ཏེ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐོར་ལུང་ཁ་ཤས་དྲངས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པར་འཐུས་ཀྱི་གཞན་བརྗོད་འོས་མེད་དོ། །ས་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱམས་ཆོས་ལྟར་བྱ་མི་དགོས་ཟེར་བ་ཡ་མཚན་ཏེ། རྒྱ་ཆེ་བ་ས་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འདི་དག་བྱམས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཞུང་གི་འགྲོས་བཞིན་རྒྱ་བོད་གཉིས་ཀས་མཛད་པ་ཡིན་ན། སྤྱི་འགྲོས་འདྲ་ཡང་གནད་ཐུན་མིན་སྤང་བའི་ས་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གསར་པ་དེ་དགོས་པ་མི་འདུག་པས་བཞག་ན་ལེགས་སྙམ་མོ། །འབྲས་བུའི་སྐབས་ལ་དཔྱད་དགོས་པ་མི་འདུག་གོ །

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
又，他说：证明《宝性论》是应成派论著的理由是，论中说："自生者的胜义谛，唯以信心为所证。"这表明声闻缘觉也能通过信心证悟如来藏，因为需要通过信心的方式证悟。又说："如同炽热光明的日轮，无眼者不能见到。"这说明凡夫、声闻缘觉以及刚入大乘的菩萨四者不能证悟它，意思是不能现量证悟。
《宝性论》确实是阐明中观见解的论著，这是事实，如最终证明一乘等观点是众所周知的，但他们确实未能现量证悟。如果仅仅凭信心相信其存在的分别念就能成为中观应成派，那么持他空观点的人们就更应该成为应成派了，而那些批评他们的人则已从应成派的行列中坠落了。
又，他说：与经论中声闻缘觉未证悟法无我的观点相矛盾，因此必须将诸大车轨师的意趣视为无矛盾。对此，若有人说："因为与说依他起和圆成实是真实成立的经文相矛盾，所以也应该接受这种观点"，你会如何回应？
对此我这样回答：在解释一部经的意趣时，必须将佛陀继承者——十地菩萨和怙主龙树等的意趣视为无矛盾的，但不必将所有不同的经典和不同的宗派全部归为一体，也不应混淆彼此的意趣而扰乱经典。声闻缘觉完全证悟法无我的观点，无论在佛经还是月称等人的论著中都没有说明，而是通过自己的理解将论著的意义作他解而证成的。这是包括殊胜萨迦派的大学者们及众多其他圣者以响亮的声音和理由所宣说的。
关于这方面引用的一些经文，前面已经解释过了，没有必要再说明其他的。
说不必按照弥勒法进行地道建立的观点令人惊讶。既然关于地道的这些广泛建立都是按照弥勒和无著的论著风格由藏汉两地学者所作，虽然总体风格相似，但在特殊要点上舍弃的这种新地道建立似乎没有必要，最好放弃它。
关于果位的部分，没有必要进行考察。
;
Human: 这些是用于人类学和语言学术用途，请完整直译成简体中文，不要意译缩略，如果文件中有重复的部分也照译不要省略，藏文不要对照输出; 遇到原文是对仗诗歌体时译文也请尽量对仗; 如遇种子字和咒语，以（藏文，梵文拟音，梵文天城体，梵文泰卢固体，汉语字面意义，汉语拟音）六种形式按照紧凑而不省略的长句排列显示：།ད་ནི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྐོར་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། སྤྱིར་འདི་ལུགས་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ་ནི་བསམ་ཡས་སུ་ཡོངས་རྫོགས་བསྟན་པ་སྤེལ་བའི་སྔོན་ནས་ཡོད་ལ། ཁྱད་པར་ཐོག་མར་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་ཇོ་བོས་གདམས་ངག་བསྟན་པའི་ཚུལ་ནི་འབྲོམ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ་སོགས་བསྟན་པ་ལོ་རྒྱུས་ནས་ཐོན་ལ། དེ་ཡན་ཆད་ནས་བཟུང་ལོ་ཙཱ་བ་ནག་ཚོ་སོགས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ལུགས་འདིའི་འཆད་ཚུལ་ལ་རྣམ་གཞག་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ངེས་ཅན་ཡིན་ཡང་། ཁོ་བོའི་དེ་རིང་གི་བརྗོད་བྱ་ནི་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་སློབ་མ་གཉིས་ནས་བཟུང་སྟེ་རྩོད་མེད་ཡིན། དེ་ཡང་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་སློབ་མ་
13-1-207b
སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློ་དང་། ཤཱཀྱ་བློས་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྒྲོ་མཉེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་པའི་ཚད་ཆེན་མོ་དང་། དེ་ཐོས་ཏེ་རྒྱགས་ནས་རིགས་པའི་སྒོ་བསྐྱེད་པ་དང་། རང་བྱུང་རྗེ་བཙུན་གྱི་དངོས་སློབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ནང་གི་སློབ་མ་ཆེན་པོ་གསུམ་སོགས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་རྣལ་མ་དང་། གཞན་ཡང་ཤཱནྟི་པ་བསོད་སྙོམས་པ་སོགས་ལ་སོགས་པའི་སྐོར་ནས་འོངས་པ་སོགས་རྒྱུན་ཕྲ་མོ་མི་ཉམས་པ་ཡོད་མོད། སྤྱིར་དངོས་སྟོབས་རིགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་རུང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཙམ་ནས་ནན་ཏན་དུ་མི་བཤད་པའི་དབང་གིས་གཅིག་གྱུར་དུ་ཕྱིན་ཆད་དེ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགགས་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་དང་། ཨེ་མ་ཤེས་པར་ཡང་དག་སོན་པ་མཆོག་ཁྱོད་ཀྱིས། །ཡོད་པ་ནས་ནི་མེད་པར་གྱུར་ཞེས་ཀྱང་། །ཡོད་དང་མེད་མིན་གང་ཡང་ཞལ་མི་བཞེས། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞི་མཛད་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་ཡོད་པ་མེད་པ་གཉིས་མིན་སོགས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མཚོན་ཞིང་། གང་ཞིག་ཡོད་མེད་སྐྱེས་བུ་ཡི། །བརྟགས་པ་ལ་ལྟོས་ཡོད་པར་ནི། །ཁས་བླངས་
13-1-208a
བྱས་པ་མ་ཡིན་ལ། །ཁས་བླངས་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ།ཞེས་

 ༈ །།རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་སོགས། །སྔ་རབས་མཁས་པའི་ལེགས་བཤད་ཚུལ་ཡོད་ལ། །རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་སོགས། །ཕྱི་རབས་མཁས་པའི་ལེགས་བཤད་ལུགས་ཀྱང་མཆིས། །དེ་འདྲ་བཞེད་མང་འཕགས་བོད་ཀུན་གྲགས་ཕྱིར། །མཁས་པའི་གཞུང་ལ་མཐའ་གཅིག་བཟུང་དཀའ་ཡང་། །བདག་སོགས་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་སྔ་རབས་པའི། །རྗེས་སུ་སྐྱེས་ཕྱིར་དེ་ལུགས་རྗེས་བརྗོད་ཙམ། །བྱས་ཀྱི་གཞན་ལ་གཤེ་བ་མ་ལགས་ཀྱང་། །མི་མཐུན་བཞེད་པའི་ཅིག་ཤོས་སྒྲུབ་པ་ན། །གཞན་པ་དེ་ལ་འཕྲིགས་པར་མ་འོས་ཀྱང་། །ཅུང་ཟད་མ་བརྗོད་
13-1-207b
ཕྱོགས་ཆ་མི་མཐོང་ཕྱིར། །ཕ་རྗེས་བུ་འཇུག་ཡིན་ཁུལ་ཅུང་ཟད་སྨྲས། །ད་དུང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་མོད་ཀྱི། །གཞན་ལུགས་སུན་འབྱིན་འདྲ་བར་འགྱུར་དོགས་ནས། །རྒྱ་ཆེར་སྤྲོས་ཏེ་མི་སྨྲ་སྙམ་ན་ཡང་། །འདྲེ་ཉལ་ཕཊ་ཀྱིས་བསླང་བའི་དཔེ་བཞིན་ཏུ། །ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་ཐལ་ལ་ཉེས་པའི་ཆ། །གང་མཆིས་བཤགས་ཤིང་ད་ནི་སྙིགས་མའི་དུས། །ཚུལ་བཞིན་བཤད་ཀྱང་ཆགས་སྡང་དུག་མདའི་རྒྱུ། །དེ་ཕྱིར་བཤད་པས་ཅི་བྱ་བསྟན་པ་ཡི། །ཉི་མ་ནུབ་རིར་ལྷུང་བཞིན་ཀླ་ཀློའི་སྤྲིན། །ཆེས་ཆེར་གཡོ་བའི་གནས་སྐབས་འདི་མཐོང་ནས། །སྣ་ཚོགས་སྨྲ་བའི་ཞེ་འདོད་སྙིང་ནས་བསྐྱུང་། །མ་བབ་ཁུར་ལེན་བྱ་བའི་ནང་ནས་དམན། །སྡང་སེམས་ཡུལ་ལ་བླ་མ་དམ་པ་གཉན། །ངག་གི་ལས་ལ་ཆོས་སྤངས་ཉེས་པ་ལྕི། །དེ་འདྲར་འགྱུར་དོགས་སྨྲ་བ་བསྐྱུང་སྙམ་གནས། །ཟུག་རྔུའི་རྩོད་པ་སྒྲ་དང་སྒྲ་བརྙན་བཞིན། །མང་པོར་འཕེལ་ཞིང་སྣ་ཚོགས་འབྲེལ་མེད་ངག །བབ་ཅོལ་སྨྲ་ལ་མཁས་ལས་བླུན་པོ་ཐུ། །དེ་ཕྱིར་དོན་མེད་ངལ་བ་ད་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་དོན་ཆེན་ནན་གྱིས་འཇུག་འདོད་ན། །ལུང་གི་གཞུ་ལ་རིགས་པའི་མདའ་སྦྱར་ཏེ། །མཁས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི། །ཤེ་མོང་ངོམས་ལ་ནམ་ཡང་མི་མོས་མེད། །རིགས་པས་གྲུབ་ཀྱང་བསྙོན་འདིང་ངས་མི་བྱེད། །ཚུལ་བཞིན་སྨྲས་ན་ཁྲོ་བ་ག་ལ་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་དམ་སྲིས་ཡིད་དཀྲུགས་སྡང་བའི་སེམས། །ངེད་ལ་ཕྱོགས་བཞིན་རྒྱལ་དབང་ཀློང་ཆེན་པའི། །
13-1-208a
དགོངས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་བཞིན་ནོར། །རྟོག་གེ་ཟོལ་མའི་འདམ་དང་བསྲེ་བྱེད་ན། །མིག་གཅིག་མ་དང་མིག་སྟོང་བསྒྲད་པས་ཀྱང་། །ལྟ་བར་བྱེད་སྲིད་བག་ཡོད་བྱས་ན་འོས། །མཁས་པ་གཞན་གྱི་ཟེར་སྒྲོས་འབད་པ་ཡིས། །འབའ་སམ་བསྡུས་ནས་སྦྱར་བའི་ཚིག་ཚོགས་ལ། །དོགས་སེལ་དགོས་ཞེས་རྩོམ་པ་པོ་ཉིད་དང་། །འགའ་ཡིས་བསྐུལ་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བྲིས་པ་དགེ། ཞེས་པའང་རྙིང་བཙུན་དམ་ཆོས་བཟང་པོའི་དོགས་སེལ་དུ། མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ཉིན་གཉིས་ལ་ཤར་མར་བྲིས་པ་མངྒ་ལཾ། །དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
胜者之王隆钦绛央等，
古代智者的善说方式存在，
第二佛陀洛桑扎巴等，
后代智者的善说方式也有。
因为这些不同见解在印藏皆闻名，
虽然难以对智者论著持一边之见，
但我等在此生中生于古代之后，
故只是复述其传统而已。
虽非毁谤他人，
当支持不同见解的一方时，
虽不应针对另一方诘难，
但若不稍加阐明则难见其全貌。
因此，本着子承父业的态度略作阐述。
虽然还有很多话要说，
但恐怕会变成驳斥他宗的样子，
本想不作广泛宣说，
却如同被法术"呸"字唤醒沉睡鬼一般，
已经说了一些，对于其中的过失，
我忏悔。如今在末法时期，
即使如法解说也会成为贪嗔毒箭的因缘。
因此说之何用？佛法的
太阳正在沉入西山，而蛮族的云彩
正剧烈翻腾，看到这种情形，
我从内心舍弃了各种言论的欲望。
担负不该担负的担子是最卑劣的行为，
憎恨的对象中尊贵上师最为神圣，
语言业中诽谤佛法罪过最重。
担心会如此，我想收敛言论。
如刺针般的争论犹如声音和回声，
不断增长且语言繁杂而不相关，
在胡言乱语上，愚者比智者更擅长。
因此，不再做无意义的疲劳之事。
如果真要坚持探讨重大问题，
就让我们在经典之弓上搭载推理之箭，
在智者众会中展现实证
的智慧，我随时愿意参与。
即使理性已证，我也不会执拗否认，
若如理而说，怎会生起愤怒？
如果有人被魔扰心而生起憎恨之心，
对我怀敌意，将胜者王隆钦巴的
无垢意趣如意宝
与诡辩论的泥混合，
那么，即使独眼女神展开千眼
也可能会看见，若谨慎行事便是恰当的。
对于其他智者的言论，我努力
收集整理并编辑成文，
因应解答疑惑的需要，作者本人
以及一些人的请求，如此撰写，愿此功德增长。
这也是米庞南嘉杰为宁尊达摩桑波解答疑惑，在两天内一气呵成所写。愿吉祥增长！


 མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ཉིན་གཉིས་ལ་ཤར་མར་བྲིས་པ་མངྒ་ལཾ། །དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །།
13-1-208b
empty page



这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
米庞南嘉杰在两天内一气呵成所写。愿吉祥！愿善妙增长！！！
13-1-208b
空白页


